Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 30 września 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wa 667/19

Uzasadnienie

W piśmie z 8 maja 2019 r. B. P. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]" z siedzibą w W. w sprawie niewykonania postanowień uchwały nr [...] Sejmiku Województwa [...] i uchwały nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] października 2011 r. w zakresie paragrafu 6 pkt 2.

W piśmie z dnia 27 czerwca 2019 r. Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]" z siedzibą w W. wniosło o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – zwaną dalej P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W świetle treści art. 3 § 2a P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. Ponadto, z art. 3 § 3 P.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Jak wynika z powyższego sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na przewlekłość organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 P.p.s.a. Oznacza to, że zakres podmiotowy tej kontroli obejmuje wyłącznie organy administracji publicznej.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca domagała się od Przedsiębiorstwa Państwowego "[...]" z siedzibą w W. podjęcia działań mających na celu wykonanie postanowień uchwał Sejmiku Województwa [...] w związku z ustanowieniem obszaru ograniczonego użytkowania. Po pierwsze należy zauważyć, że podmiot – Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]" z siedzibą w W. stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o przedsiębiorstwie państwowym "[...]" jest samodzielną i samofinansującą się jednostką organizacyjną prowadzącą działalność w zakresie i na zasadach określonych w ustawie i statucie. W myśl zaś art. 3 ww. ustawy podmiot ten podlega obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorstw państwowych na zasadach określonych w ustawie z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1384, z 2015 r. poz. 1322 oraz z 2016 r. poz. 1948 i 2260) oraz ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 700, 1089 i 1133).

Tak więc przedsiębiorstwo to nie występuje w charakterze organu administracji publicznej. Funkcję organu - co trafnie wskazano w odpowiedzi na skargę - podmiot ten wykonuje wyłącznie w sprawach z zakresu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Po drugie wskazać trzeba, że przedmiot skargi - co trafnie zauważyło przedsiębiorstwo - nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego, bowiem dotyczy roszczeń cywilnoprawnych względem państwowej osoby prawnej. Wskazać trzeba, że stosownie do art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska w razie ograniczenia sposobu korzystania ze środowiska w wyniku ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania właściwymi w sprawach spornych dotyczących wysokości odszkodowania lub wykupu nieruchomości są sądy powszechne. Tak więc w okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]" nie jest organem administracji publicznej, na którym ciążyłby obowiązek wydania aktu (decyzji administracyjnej czy postanowienia) albo podjęcia określonych czynności o charakterze administracyjnoprawnym w sprawie, której załatwienia domagała się skarżąca.

Skoro podmiot ten nie jest organem administracji publicznej i sprawa, która jest przedmiotem przewlekłości nie mieści się w katalogu spraw o których mowa w art. 3 P.p.s.a., to wniesiona skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

W piśmiennictwie podnosi się, że sąd administracyjny odrzuci skargę z uwagi na brak właściwości tego sądu do rozpoznania danej sprawy. Nastąpi to w szczególności wtedy, gdy skarga będzie dotyczyła aktu i czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a.), sprawy wyłączonej z właściwości tych sądów (art. 5 P.p.s.a.), jak również sprawy objętej właściwością sądów powszechnych (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. 5, Warszawa, 2017, s. 378-379). Podobne stanowisko prezentowane jest również w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 8 kwietnia 2011r., sygn. akt I SA/Kr 209/11, Legalis, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2014r., sygn. akt I OSK 3030/13, Legalis).

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.