Uzasadnienie
W dniu 12 lutego 2014 r. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 13 sierpnia 2013 r o udzielenie skarżącej zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pod skargą z dnia 12 lutego 2014 r. M. K. nie złożyła podpisu. Skarżąca pismem z dnia 24 marca 2014 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 21 marca 2014r. została wezwana w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do podpisania egzemplarza skargi znajdującej się w aktach sprawy lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 25 marca 2014 r., a więc termin do jego wykonania upłynął w dniu 1 kwietnia 2014 r. Skarżąca w powyższym terminie nie wykonała wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwaną dalej "p. p. s. a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, do których należy - stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p. p. s. a. - podpis strony albo jej pełnomocnika. Jak wskazuje art. 49 § 2 p. p. s. a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. Nie dotyczy to jednak skargi, ponieważ zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p. p. s. a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skarżąca nie wykonała zarządzenia Sądu, które doręczono jej 25 marca 2014 r. (zwrotne poświadczenie odbioru), a termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 1 kwietnia 2014 r. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi przez skarżącego uniemożliwia nadanie jej biegu i powoduje jej odrzucenie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.