Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 września 2017r. H. W. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie wniosku o wydanie poprawnego zaświadczenia weryfikującego dane osobowe pozwanego, wygenerowanego z sądowego systemu informatycznego PESEL-SAD.
Postanowieniem z 6 listopada 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt IV SAB/Wa 324/17 odrzucił skargę. Postanowienie stało się prawomocne z dniem 3 stycznia 2018r.
W dniu 26 lutego 2018r. (data nadania – k.
15) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postepowania przed tym Sądem zakończonego ww. postanowieniem z 6 listopada 2017r. sygn. akt IV SAB/Wa 324/17. Domagając się uchylenia przedmiotowego postanowienia i ponownego rozpoznania sprawy przez Sąd skarżąca powołała się na art. 271 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.", jako podstawę wznowienia, podnosząc tym samym zarzut nieważności postępowania z powodu braku należytego umocowania (reprezentacji) przez stronę przeciwną, tj. Ministra Sprawiedliwości, która nie była należycie reprezentowana przed Sądem, bowiem pełnomocnik przedstawił nieaktualne pełnomocnictwo z [...] października 2012r. udzielone przez byłego ministra sprawiedliwości J. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w Dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
W niniejszej sprawie skarżąca jako podstawę wznowienia powołała art. 271 pkt 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem wznowienia postępowania można żądać z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Wymaga podkreślenia, że H. W. powołaną podstawę wznowienia odnosi do innego podmiotu uczestniczącego w kwestionowanym postępowaniu, tj. strony – Ministra Sprawiedliwości wskazując, jakoby organ ten nie był należycie reprezentowany. Podniesiony brak należytej reprezentacji nie odnosi się tym samym do skarżącej. Tymczasem przepis art. 271 pkt 2 P.p.s.a. służy ochronie praw strony, która nie była należycie reprezentowana, a nie innej strony.
Żądać wznowienia postępowania w oparciu o powyższy przepis może zatem tylko ta strona, która nie była należycie reprezentowana, nie można natomiast skutecznie podnieść tego zarzutu w stosunku do innej strony. Jedynie więc organ – Minister Sprawiedliwości mógłby domagać się wznowienia postępowania na tej podstawie, gdyby uznał, że był nienależycie reprezentowany, a nie skarżąca. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 czerwca 2005r., sygn. akt II GSK 90/05, LEX nr 1324377, z dnia 11 września 2012r., sygn. akt I OSK1206/12, LEX nr 1260062, z dnia 9 lutego 2018r., sygn. akt II OSK 91/18). Pogląd ten jest aprobowany w piśmiennictwie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu, s. 618).
W konsekwencji stwierdzić należy, że jakkolwiek skarżąca formalnie powołała w skardze ustawową podstawę wznowienia postępowania sądowego (art. 271 pkt 2 P.p.s.a.), to jednak w rzeczywistości podstawa ta - w odniesieniu do strony, która ją podniosła - nie występuje. Stąd, w ocenie Sądu skargę należy odrzucić jako niedopuszczalną.
Stosownie do art. 276 P.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy działu VII ustawy nie stanowią inaczej.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. i § 3 w związku z art. 276 oraz art. 270 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.