Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 marca 2009 r. (data nadania) J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie nierozpoznania wniosku z dnia 14 listopada 2007 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1949 r. znak: [...]. W skardze skarżący wniósł o wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy oraz o zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenie osób winnych nie załatwieniu sprawy.
Wskazany powyżej wniosek z dnia 14 listopada 2007 r. J. M. wniósł do Wojewody [...]. Organ ten postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. przekazał wniosek skarżącego według właściwości Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Następnie pismem z dnia 12 marca 2009 r. skarżący wniósł w trybie art. 37 §1 k.p.a., do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1949 r. Postanowienie to zostało następnie uchylone przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. Natomiast decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił wszczęcia na wniosek J. M. z dnia 14 listopada 2007 r. postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności orzeczenia Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1949 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl postanowień przepisu art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a będziemy mieć do czynienia, w szczególności wówczas, gdy w rezultacie skorzystania przez organ, którego bezczynność została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy, dojdzie do wydania żądanego przez skarżącego rozstrzygnięcia.
W rozpoznawanej sprawie w ocenie Sądu taka sytuacja nastąpiła, bowiem po wniesieniu skargi na bezczynność organu, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpoznał wniosek skarżącego z dnia 14 listopada 2007 r. i w dniu 12 sierpnia 2009 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności orzeczenia Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1949 r.
Sąd uznał zatem, iż wydanie w/w decyzji nastąpiło w następstwie zastosowania przez organ procedury przewidzianej w przepisie art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 powoływanej wyżej ustawy orzekł jak w pkt 1 sentencji. Jednocześnie umarzając postępowanie z przyczyny określonej w art. 54 § 3, zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a orzeczono o zwrocie skarżącemu kosztów postępowania sądowego