Uzasadnienie
W piśmie z dnia 21 stycznia 2016 r. A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "przewlekłe i biurokratyczne prowadzenie postępowania" przez Ministra Edukacji Narodowej.
Skarżący wskazał, że sprawa dotyczy wydania orzeczenia kończącego postępowania w sprawie rozpoczętej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...], a dotyczącej wywłaszczenia na rzecz Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej [...] w [...].
W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie A. F. uczynił przewlekłe prowadzenia postępowania przez Ministra Edukacji Narodowej polegającej na niezakończeniu postępowania wywłaszczeniowego rozpoczętej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] i niewskazaniu właściwego organu do wywłaszczenia.
Z akt sprawy wynika, że w piśmie z dnia 26 października 2015 r. A. F., wniósł do Ministra Edukacji Narodowej, powołując się na art. 221 Kodeksu postępowania administracyjnego, o wydanie orzeczenia kończącego postępowanie wywłaszczeniowego. Skarżący podał, że Minister Edukacji Narodowej, jako następca prawny Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...], powinien zakończyć postępowanie w sprawie wywłaszczenia nieruchomości przy ul. [...] i [...] na rzecz Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej [...]. We wniosku skarżący wskazał, że zwrócił się do Ministra, ponieważ Wojewoda [...] pozostaje w bezczynności, czym w sposób jawny narusza zasady praworządności państwa prawa.
Następnie w skardze do Sądu A. F. podniósł, że skarży przewlekłe i biurokratyczne prowadzenie postępowania przez Ministra Edukacji Narodowej w sprawie "wydania orzeczenia kończącego postępowania dotyczącego wskazania właściwego organu do wywłaszczenia na rzecz placówek oświatowych ze względu pozostającego w bezczynności Wojewody [...]".
W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wskazał, że nie mógł zająć merytorycznego stanowiska w sprawie ponieważ nie ma żadnych informacji o stanie faktycznym i prawnym nieruchomości i toczących się lub zakończonych postępowaniach
W ocenie Sądu zarówno dotychczasowy przebieg postępowania jak i zarzuty podnoszone przez skarżącego dają podstawę do przyjęcia, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy skargi o jakiej mowa w art. 227 i następne K.p.a.
Zgodnie z art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Skarżący wskazał, że jego skarga dotyczy przewlekłego i biurokratycznego prowadzenia postępowania, które narusza zasady praworządności, a więc przesłanek w powyższego przepisu.
W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie reprezentowany jest pogląd, zgodnie z którym w sprawach dotyczących postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r. III SA/Wa 948/06, postanowienie NSA z 9 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1110/04). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII K.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Co więcej sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne K.p.a.), ponieważ sprawy te również nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych.
Skoro wniesiona skarga dotyczy działanie organu w zakresie rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie określonym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.
Na marginesie jedynie należy wskazać, że nawet w przypadku gdyby uznać skargę A. F. na przewlekłość prowadzenia postępowania przez Ministra Edukacji Narodowej za dopuszczalną, to i tak podlegałaby odrzuceniu na podstawie powyższego przepisu, ponieważ skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpał środków zaskarżenia o jakich mowa w art. 52 powołanej ustawy.