Uzasadnienie
Z. [...] S. A. w W., reprezentowana przez r. pr. E. R., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia Głównej Komisji do spraw upaństwowienia przedsiębiorstw w W. z dnia [...] listopada 1948 r. nr [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego od postanowienia Wojewódzkiej Komisji do spraw upaństwowienia przedsiębiorstw w W. z dnia [...] czerwca 1947 r.
Jednocześnie z wniesieniem skargi uiszczono wpis w kwocie 100 zł.
Pismem z dnia 5 czerwca 2007 r. skarżąca spółka cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", skarżący może cofnąć skargę, które wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Sąd w niniejszej sprawie uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p. p. s. a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wobec skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącą spółkę Sąd orzekł w pkt 1 sentencji niniejszego postanowienia o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p. p. s. a.
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 zł. W związku z tym, że skarżąca spółka uiściła w niniejszej sprawie wpis w kwocie 100 zł, Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p. p. s. a. w pkt 2 sentencji postanowienia z urzędu orzekł o zwrocie całego uiszczonego wpisu. Sąd nie uwzględnił tym samym wniosku skarżącego o niedokonywanie zwrotu wpisu i zaliczenie go na poczet wpisu od innej skargi wnoszonej przez skarżącego, ponieważ w świetle obowiązujących przepisów brak jest do tego podstawy prawnej.