Uzasadnienie
Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w O., dalej "Stowarzyszenie", wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej dotyczącą wydanej decyzji przez Starostę O. z dnia [...] lutego 2012 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga Stowarzyszenia podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "ppsa" skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest - zgodnie z art. 29 ppsa, aby organ lub osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej wykazały dokumentem swoje umocowania przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie Sądu, w którym to zostanie dokładnie określony brak i termin, w jakim strona winna go uzupełnić oraz pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku we wskazanym terminie (art. 49 § 1 ppsa). Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Czyniąc zadość przywołanym przepisom, zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2012 r. wezwano Stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych skargi w szczególności poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wskazując na aktualny wypis bądź wyciąg z działu 2 KRS, statutu Stowarzyszenia), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony dnia 12 czerwca 2012 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru – k.
- 39. Zatem, termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał w dniu 19 czerwca 2012 r.
Natomiast Stowarzyszenie nadesłało postanowienie o wpisaniu do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 5 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu.
Ponadto wskazać należy, że w zarządzeniu z dnia 4 czerwca 2012 r. wezwano Stowarzyszenie do wskazania czy przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, wezwano Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem uznania, iż w/w środek zaskarżenia nie został złożony.
W piśmie z dnia 5 lipca 2012 r. nie wykazano, że wezwano Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej do usunięcia naruszenia prawa, zatem w związku z rygorem nałożonym w zarządzeniu z dnia 4 czerwca 2012 r. przyjąć należało, że taki środek zaskarżenia nie został złożony. Natomiast niewyczerpanie środków zaskarżenia (art. 52 § 1 i 2 ppsa) oznacza, że skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, jako przedwcześnie wniesiona.
Wyjaśnić należy, że w sprawie bezczynności Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej Stowarzyszeniu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 § 1 Kpa. Przepis ten aktualnie stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 Kpa lub na przewlekle prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Obowiązujące brzmienie art. 37 § 1 Kpa zostało nadane art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18 ze zm.) i obowiązuje od dnia 11 kwietnia 2011 r.
Jako, że nad Prezesem Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej nie ma organu administracji publicznej wyższego stopnia (w rozumieniu art. 17 Kpa), a skarga na bezczynność tego organu została wniesiona po dniu 11 kwietnia 2011 r. (dacie wejścia w życie nowelizacji Kpa), dlatego też winna być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Stowarzyszenie winno więc przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu wcześniej wyczerpać tryb przewidziany w art. 37 § 1 Kpa, a ewentualnie w następnej kolejności skierować sprawę na drogę postępowania sądowoadministracyjnego.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że z powodu niewyczerpania trybu przewidzianego w art. 37 § 1 Kpa, Sąd musiałby odrzucić skargę Stowarzyszenia nawet w sytuacji uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, orzekł jak w sentencji postanowienia.