Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. L. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych polegająca na nierozpoznaniu, w ustawowym terminie, jego wniosku z dnia [...] grudnia 2011 r. o udostępnienie danych z ewidencji ludności, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i unieważnionych dowodów osobistych danych dotyczących A. K.. Skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł.
Skargę do Sądu poprzedził wezwaniem w dniu [...] kwietnia 2012 r. organu do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] po rozpatrzeniu wniosku L. K. z dnia [...] grudnia 2011 r., Minister Spraw Wewnętrznych odmówił udostępnienia danych w zakresie zgodnym z wnioskiem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej działalności uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 i pkt 2 tego przepisu.
Z akt sprawy wynika, że Minister Spraw Wewnętrznych rozpoznał wniosek skarżącego z dnia [...] grudnia 2011 r. i w dniu [...] maja 2012 r., wydał decyzję nr [...], którą odmówił udostępnienia danych w zakresie zgodnym z wnioskiem.
W tej sytuacji od dnia [...] maja 2012 r., a więc po wniesieniu skargi do Sądu przez L. K., ale przed dniem wyznaczenia rozprawy Minister nie pozostawał w bezczynności, bowiem spełnił żądanie zawarte w skardze na bezczynność i wydał decyzję w sprawie. Wobec tego postępowanie w niniejszej sprawie stało się więc bezprzedmiotowe i należało je umorzyć.
Stwierdzić także należy, że zgodnie z art. 199 powołanej na wstępie ustawy strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Okoliczność uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli skutkuje obowiązkiem zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 cyt. ustawy. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie (art. 205 § 1)
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 1 cyt. ustawy.