Uzasadnienie
K. sp. o.o. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w rozpatrzeniu wniosku o wydanie zezwolenia na pracę I. S. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zarządzeniem z 12 stycznia 2021 r. (k.
1) strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji strony skarżącej oraz nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa, z którego wynika uprawnienie do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym.
Odpis zarządzenia z 12 stycznia 2021 r. został doręczony skarżącej spółce 24 lutego 2021 r. (k. 10). Zakreślony siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia z 12 stycznia 2021 r. upłynął 3 marca 2021 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu strona skarżąca nie złożyła dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji spółki ani nie złożyła oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa, z którego wynika uprawnienie do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem, o czym stanowi art. 46 § 3 p.p.s.a. Art. 35 § 2 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego.
W przedmiotowej sprawie skarga spółki została podpisana przez radcę prawnego, który nie przedłożył pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej spółki. Jeżeli skargę wnosi pełnomocnik osoby prawnej, do pisma tego należy załączyć pełnomocnictwo oraz odpis dokumentu potwierdzający, że pełnomocnictwo zostało udzielone przez osobę umocowaną do reprezentowania tego podmiotu. Ciężar wykazania, że osoba, która udzieliła pełnomocnictwa, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie umocowania do działania w imieniu osoby prawnej przy wniesieniu skargi, stanowi brak formalny skargi, do którego usunięcia wzywa się stronę w trybie art. 49 p.p.s.a. Nieusunięcie powyższego braku w terminie prowadzi natomiast do odrzucenia skargi. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z akt sprawy wynika, że skarga spółki została podpisana przez radcę prawnego, który nie wykazał, że jest pełnomocnikiem osoby prawnej, należycie umocowany do wniesienia skargi w imieniu spółki. Wobec powyższego zarządzeniem z 12 stycznia 2021 r. skarżąca spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji spółki. Zakreślono stronie skarżącej siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi i pouczono, że nieusunięcie braków skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Odpis zarządzenia z 12 stycznia 2021 r. został doręczony stronie skarżącej 24 lutego 2021 r., zaś zakreślony termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 3 marca 2021 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca spółka nie wykonała zarządzenia z 12 stycznia 2021 r.
W świetle powyższego Sąd stwierdził, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.