Uzasadnienie
Skarżący E. D., pismem z 9 marca 2009 r., uzupełnionym pismem z 9 lipca 2009 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z 1 lutego 2002 r. (wpływ do organu 5 luty 2002 r.) o dokonanie zmian w operatach ewidencji gruntów i budynków. Podniósł, iż po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2006 r., którym uchylono ówcześnie wydane decyzje obu instancji, organ nie wydał żadnego rozstrzygnięcia, które byłoby konsekwencją ponownego rozpoznania powyższego wniosku.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji, w sprawie o bezczynność, należy rozumieć wyczerpanie trybu z art. 37 kpa.
Zgodnie z powołanym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia, o którym mowa w art. 37 kpa.
Jak wynika z akt sprawy, a także z wyjaśnienia pełnomocnika organu, złożonego na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r., która odbyła się w sprawie IV SA/Wa 1500/09, skarżący – E. D. nie wyczerpał wskazanego w powyższych przepisach trybu, albowiem wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bez wyczerpania przysługującego mu środka zaskarżenia.
Niewniesienie zażalenia w trybie art. 37 kpa czyni niedopuszczalną skargę do sądu administracyjnego wobec czego podlega ona odrzuceniu.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.