Uzasadnienie
S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy T. z dnia [...] listopada 1977 r. o przejęciu na własność Państwa nieruchomości rolnej, położonej we wsi M. o pow. 2,49 ha, stanowiącej współwłasność S. M. oraz P. M..
Pismem z dnia 4 czerwca 2012 r. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyczerpał środek zaskarżenia, to jest wezwał Ministra do usunięcia naruszania prawa.
S. M. nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej ppsa) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu, strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 Kpa, zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 Kpa lub na przewlekle prowadzenie postępowania, stronom przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zażalenie (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny.
W niniejszej sprawie S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, czyli organ administracji, nad którym nie ma organu wyższego stopnia. Warunkiem skutecznego wniesienia przedmiotowej skargi było więc uprzednie wezwanie Ministra do usunięcia naruszenia prawa. Z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby skarżący dopełnił tego obowiązku. Skarżący nie uczynił także zadość wezwaniu z dnia 4 czerwca 2012 r. do wykazania, że wyczerpał środek zaskarżenia.
W tej sytuacji należało uznać, że skarżący przed wniesieniem przedmiotowej skargi nie wyczerpał środka zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 ppsa.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.