Uzasadnienie
Skarżąca S. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa. W uzasadnieniu skargi wskazała, że w dniach [...], [...] lutego oraz [...] i [...] marca 2005r. zwróciła się do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w G. o wydanie 11 decyzji administracyjnych wraz ze świadectwem fitosanitarnym dotyczących wykonywanego przez skarżącą w ramach prowadzonej działalności gospodarczej exportu roślin do Federacji Rosyjskiej. Po upływie 10 miesięcy bezskutecznego oczekiwania na wyżej wymienione decyzje skarżąca w dniu [...] stycznia 2006r. wniosła do Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa "skargę na bezczynność" Inspektora Wojewódzkiego. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa nie rozpoznał pisma skarżącą z dnia [...] stycznia 2006r. do dnia sporządzenia skargi kierowanej do sądu administracyjnego tj. do 6 marca 2006r.
Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że wszystkie wnioski skarżącej zostały rozpatrzone przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa a zatem skarga na bezczynność tego organu jest nieuzasadniona.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidywanym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 powołanej ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zgodnie z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W użytym w art. 37 § 1 kpa pojęciu "niezałatwienie sprawy" nie mieści się rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w tym przepisie. Rozpoznanie takiego zażalenia nie następuje w formie aktu administracyjnego, ale w drodze czynności nadzorczej, która gdyby nawet została ujęta w formę postanowienia, nie mogłaby być zaskarżona do Sądu bowiem w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymieniono tego rodzaju orzeczeń (por. postanowienie NSA z 27.09.2001r. I SAB 177/01, LEX nr 84483).
W świetle powyższych rozważań należało uznać, że skarga na bezczynność Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w przedmiocie nie rozpatrzenia "skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w G." będącej w istocie zażaleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa. jest niedopuszczalna i jako taka, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia