Uzasadnienie
A. B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekle prowadzone postępowanie administracyjne przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ skarżący w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie nie wyczerpał przysługującego mu trybu zaskarżenia.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jedną z przyczyn niedopuszczalności złożenie skargi do sądu administracyjnego jest niewyczerpanie wszystkich środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzystał ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a.". Przepis ten stanowi, iż na załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonych w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący A. B., pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. skierował do Ministra Środowiska zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
Adresatem powyższego pisma jest Minister Środowiska, który stosownie do treści art. 3a ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2013 r. poz. 686 ze zm.) nie jest organem inspekcji ochrony środowiska, sprawuje wyłącznie nadzór nad Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska. Organem inspekcji ochrony środowiska jest natomiast wojewódzki inspektor ochrony środowiska – jako organ pierwszej instancji, oraz Główny Inspektor Ochrony Środowiska jako organ wyższego stopnia (art. 3 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska).
Tym samym skarżący, aby złożyć skargę do sądu na przewlekłe prowadzenie postępowania, powinien skierować do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska jako organu właściwego, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Takiego wezwania nie ma w aktach administracyjnych sprawy. Skarżący nie przesłał odpisu takiego wezwania również na wezwanie Sądu z dnia 17 czerwca 2014 r.
W ocenie Sądu pismo skarżącego z dnia 14 stycznia 2014 r. nie jest środkiem zaskarżenia, o którym mowa w cyt. powyżej przepisie art. 37 k.p.a., lecz skargą złożoną w trybie art. 227 k.p.a. Przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
W konsekwencji Sąd uznał, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a. Wobec tego skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.