Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 grudnia 2014 r. B. P., działająca poprzez pełnomocnika adwokat M. B., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...].1.1967r. znak [...], o pozostawieniu bez uwzględnienia wniosku F. K. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] hip. [...] Nrhip. [...] Nr rej. hip [...], w związku z naruszeniem przez organ art. 35 w zw. z art. 37 § 2 kpa., poprzez niezakończenie postępowania w terminie prawem przewidzianym.
Nadto wniosła o rozpoznanie w trybie art. 119 pkt 2 ppsa oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Odpowiadając na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o oddalenie skargi lub umorzenie postępowania, jednocześnie nie wyraził zgody na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
Wskazał nadto, iż w dniu [...] lutego 2015 roku zostało wydane rozstrzygnięcie kończące postępowanie w przedmiotowej sprawie.
o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym i o umorzenie postępowania. Wskazał, że w sprawie niniejszej została wydana w dniu [...] października 2014 roku decyzja za numerem [...] rozstrzygająca przedmiotową sprawę. Stąd też w ocenie organu postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W sytuacji wydania przez organ stosownego aktu przed dniem orzekania przez Sąd, postępowanie sądowo-administracyjne w zakresie zobowiązania organu do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, staje się bowiem bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Zgodnie zaś z przepisem art. 3 § 2 ww ustawy, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza zatem, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez właściwy organ administracji publicznej oczekiwanego aktu, lub rozpoznanie wniosku. Przez pryzmat realizacji tego celu należy więc oceniać zasadność toczenia się postępowania wywołanego skargą na bezczynność.
Przechodząc do meritum rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż wniosek skarżącego został rozpoznany przez organ po wniesieniu przedmiotowej skargi do sądu. Okoliczność ta została również potwierdzona przez stronę skarżącą, która w związku z powyższą okolicznością cofnęła skargę na rozprawie.
Wobec powyższego postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć, gdyż stało się bezprzedmiotowe. Organ rozpoznał bowiem wniosek strony jeszcze przed rozprawą.
W tym stanie rzeczy, uznając iż na dzień orzekania przez Sąd, żądanie skarżącej zostało zaspokojone przez organ, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w pkt I sentencji wyroku.
Z uwagi na fakt, iż wniosek strony organ rozpoznał dopiero po wniesieniu przedmiotowej skargi, Sąd uznał, iż skarżąca zasadnie uważała, że na dzień jej wniesienia, nie można było traktować skargi jako bezprzedmiotowej. Niesporne bowiem jest, że na ten moment organ nie podjął żadnych działań zmierzających do rozpoznania przedmiotowego wniosku. Stąd też wniosek skarżącej o zwrot kosztów postępowania w zakresie zwrotu poniesionego wpisu sądowego należało uwzględnić w trybie art. 200 § 1 ppsa.
Natomiast, stosownie zaś do treści art. 119 pkt 2 tej ustawy, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron zgłosi taki wniosek, a pozostałe strony nie zażądają przeprowadzenia rozprawy w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty został w skardze, przy czym odpowiadając na skargę organ nie wyraził zgody na rozpoznanie powyższego wniosku w powołanym wyżej uproszczonym trybie.
A zatem, mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.