Uzasadnienie
B. P. wniósł skargę na bezczynność Ministra Gospodarki z dnia 25 lipca 2008 r., w przedmiocie nacjonalizacji przemysłu.
Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł.
W dniu 8 września 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) B. P. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że w gospodarstwie domowym pozostaje z żoną. Małżonkowie utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2.200 zł. Wnioskodawca oświadczył, że jest właścicielem mieszkania o powierzchni 54 m- oraz że nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 11 września 2008 r. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy.
Pismem z dnia 24 września 2008 r. B. P. wniósł sprzeciw od w/w postanowienia referendarza sądowego.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako p.p.s.a.). Rozpoznając wniosek w tym zakresie mniejsze znaczenie ma aspekt wysokości obciążeń finansowych jakie strona musi ponieść, albowiem przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest możliwe tylko wówczas, gdy strona nie jest w stanie ponieść nawet minimalnych kosztów.
B. P. zasługuje na przyznanie prawa pomocy. Wykazał on bowiem, że nie dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi na pokrycie kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Wskazany przez wnioskodawcę dochód we wspólnym gospodarstwie domowym przy uwzględnieniu kosztów niezbędnego utrzymania pozwala stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tego względu, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, należało zwolnić wnioskodawcę od ponoszenia związanych ze sprawą kosztów sądowych oraz ustanowić dla strony pełnomocnika z urzędu.