Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. R. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2009 r., w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 221/09.
W dniu 22 lipca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący nadesłał wypełniony formularz PPF domagając się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, iż jest osobą starszą, schorowaną (m. in. [...]). Jest zmuszony korzystać z opieki osób trzecich. Wnioskodawca jest osobą samotną, posiada mieszkanie o pow. 59,60 m2. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1969,16 zł. Oświadczył, iż po opłaceniu stałych miesięcznych świadczeń (m. in. związanych utrzymaniem mieszkania), pozostaje mu kwota ok. 600 zł "na życie".
Rozpatrując przedmiotowy wniosek, zważono co następuje.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z treści wskazanego przepisu wynika, że jedyne kryterium od którego ustawa uzależnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym ma charakter materialny i jest nim brak możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów.
Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy wzięto pod uwagę jego dochód, oraz opisaną przez niego sytuację życiową i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący utrzymuje się z emerytury w wysokości 1969,16 zł, poza mieszkaniem o pow. 59,60 m2 nie posiada jakiegokolwiek majątku. Jest osobą starszą, schorowaną, wymagająca opieki osób trzecich. Wobec powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Również ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie z uwagi na etap, na którym znajduje się postępowanie w sprawie.
Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. R. w niniejszej sprawie. Od powołanego orzeczenia przysługuje skarżącemu skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącego konstytucyjnego prawa do sądu.
Z przedstawionych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.