Uzasadnienie
Pismem z [...] lipca 2020 r. I. P. (dalej: "skarżący" lub "cudzoziemiec") reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ([...]).
W sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Wa 802/20, pismem z [...] lipca 2020 r. skarżący także wywiódł skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ([...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Warunkiem skutkującym powstaniem stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, zwazyć należy, że przedmiotowa sprawa jest tożsama z zawisłą wcześniej przed tutejszym Sądem sprawą o sygn. akt IV SAB/Wa 802/20, która została wszczęta wskutek skargi cudzoziemca z [...] lipca 2020 r. Powyższe oznacza, że skarżący wniósł dwie skargi na bezczynność tego samego organu w zakresie rozpoznania tego samego wniosku o udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W takiej sytuacji, z uwagi na stan wcześniejszej zawisłości tożsamej sprawy przed tutejszym Sądem, późniejszą ze skarg należy odrzucić.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.