Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2008 r., sygn. akt IV SAB/Wa 85/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. P. na bezczynność Ministra Gospodarki w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia o przejęciu przedsiębiorstwa na własność Państwa.
W dniu 4 sierpnia 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, sporządzony na urzędowym formularzu PPF. Wniosek ten został skierowany przez skarżącego do Ministra Gospodarki i przekazany przez organ przy piśmie z dnia 30 lipca 2008 r. (w sprawie IV SAB/Wa 82/08).
We wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca podał, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że w gospodarstwie domowym pozostaje z żoną. Małżonkowie utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2.053 zł. Wnioskodawca oświadczył, że jest właścicielem mieszkania o powierzchni 54 m2,. oraz że nie posiada żadnych przedmiotów wartościowych ani oszczędności.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako p.p.s.a.). Rozpoznając wniosek w tym zakresie mniejsze znaczenie ma aspekt wysokości obciążeń finansowych jakie strona musi ponieść, albowiem przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest możliwe tylko wówczas, gdy strona nie jest w stanie ponieść nawet minimalnych kosztów.
B. P.i zasługuje na przyznanie prawa pomocy. Wykazał on bowiem, że nie dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi na pokrycie kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Wskazany przez wnioskodawcę dochód we wspólnym gospodarstwie domowym przy uwzględnieniu kosztów niezbędnego utrzymania pozwala stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tego względu, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy, należało zwolnić wnioskodawcę od ponoszenia związanych ze sprawą kosztów sądowych oraz ustanowić dla strony pełnomocnika z urzędu.