Uzasadnienie
W dniu 24 września 2012 r. do Ministra Sprawiedliwości wpłynęły dwa pisma Z. S. (dalej również: skarżącego), nadane przez skarżącego w dniu 18 września 2012 r.
W treści wyżej wskazanych pism skarżący zawarł wniosek do Ministra Sprawiedliwości o odwołanie Prezesa Sądu Okręgowego w L. i jego zastępcy oraz szereg wniosków z zakresu postępowania karnego.
Pismem z dnia 28 września 2012 r. Ministerstwo Sprawiedliwości odpowiedziało na pisma skarżącego.
W dniu 4 lutego 2013 r. Z. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie rozpoznawania wyżej wskazanej korespondencji.
W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wskazał, że podlega ona odrzuceniu, ponieważ pisma skarżącego miały charakter skargi administracyjnej, więc działalność organu administracji publicznej w zakresie rozpoznawania tych pism nie podlega kontroli sądownictwa administracyjnego.
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r. (sygn. akt III SAB/Łd 7/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał się za niewłaściwy miejscowo i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że Minister Sprawiedliwości ma siedzibę w Warszawie i w związku z tym skarga powinna być rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ sąd administracyjny nie ma kompetencji do jej rozpoznania.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Jak stanowi art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że sądy administracyjne mogą rozpoznawać jedynie sprawy określone w powołanych wyżej przepisach – nie są więc właściwe do rozpoznawania innych spraw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że działalność organów administracji publicznej określona w Dziale VIII K.p.a. nie znajduje się w katalogu spraw, które sądy administracyjne mogą rozpoznawać.
Uregulowania działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.; dalej: K.p.a.) odnoszą się do działalności organów administracji publicznej, dotyczącej załatwiania skarg i wniosków.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że korespondencja skarżącego, nadana w dniu 18 września 2012 r. nosiła charakter pism, których rozpoznawanie zostało uregulowane w Dziale VIII K.p.a. W związku z tym, skarga na bezczynność Ministra Sprawiedliwości, dotyczącą rozpoznawania tych pism, nie może być rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.