Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 25 listopada 2013 r., sygn. akt IV SAB/Wa 9/13

Uzasadnienie

T. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty O. W uzasadnieniu podniósł, że w piśmie z dnia 20 czerwca 2012 r. złożył m. in. skargę na nieetyczne, jego zdaniem, zachowanie podległych Staroście urzędników. Skarżący podniósł, że S. O. nie wydał stosownego aktu administracyjnego, tj. zawiadomienia w trybie art. 238 § 1 K.p.a.

Starosta O. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że ocena prawidłowości postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1. decyzje administracyjne;
2. 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.

Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest natomiast bezczynność Starosty O. w zakresie rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie skargowym, uregulowanym w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący wniósł bowiem skargę na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, określone w art. 227 K.p.a.

W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie natomiast reprezentowany jest pogląd zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r. III SA/Wa 948/06, postanowienie NSA z 9 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1110/04). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII K.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stanowisko to odnosi się również do skarg wnoszonych do sądów administracyjnych na bezczynność organu w sprawach prowadzonych w trybie skargowym określonym w dziale VIII K.p.a., gdyż skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna jedynie w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności.

Biorąc pod uwagę powyższe należało stwierdzić, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia.