Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rażącą przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. zwrócił się do Wójta Gminy K. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego nabycie przez jego matkę J. S. gospodarstwa rolnego w 1934 r. i utrzymywanie tej własności nieprzerwanie do 1990 r. Dnia [...] września 2011 r. Wójt przekazał jego żądanie, zgodnie z właściwością Staroście W.. Postanowienie w tym przedmiocie wydane zostało [...] października 2011 r. J. S. złożył zażalenie od tego postanowienia. Zdaniem skarżącego, postanowienie organu odwoławczego wydane w wyniku złożonego zażalenia zostało podjęte z rażącym naruszeniem przepisów regulujących termin załatwienia sprawy przez organy administracji publicznej, bowiem zażalenie z dnia [...] listopada 2011 r. zostało rozpoznane dopiero dnia [...] lutego 2012 r.
W odpowiedzi na skargę M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można zarzucić M. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznemu prowadzenia postępowania zażaleniowego w sposób przewlekły, z uwagi na wydanie aktu w żądanym przez skarżącego przedmiocie.
Zgodnie z art. art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określanej dalej P.p.s.a. (Dz. U. z 2011. r., poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania w przypadkach, w których należy wydać m.in. postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty.
Należy zauważyć, że w art. 149 P.p.s.a. ustawodawca zastosował wyraźną koniunkcję, a zatem tylko wówczas gdy zachodzi przewlekłość postępowania administracyjnego, można nakazać organowi wydanie aktu, stwierdzić rażące naruszenie prawa i /lub orzec o grzywnie. Jeżeli zatem żądany akt został wydany lub też odmówiono jego wydania, to automatycznie nie występuje już przewlekłość postępowania administracyjnego. W tym kontekście koniecznym staje się każdorazowe ustalenie, czy wydany akt zawiera stanowisko organu odnoszące się do konkretnie sformułowanego żądania, w tym także żądania w zakresie wydania zaświadczenia określonej treści. W rozpatrywanej sprawie skarżone postanowienie oraz postanowienie odmowne utrzymane nim w mocy odnoszą się ściśle do wniesionego żądania wydania zaświadczenia określonej treści. Wskazany art. 149 P.p.s.a. jasno stanowi, że Sąd stwierdza jednocześnie czy bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, kiedy uwzględnia skargę na bezczynność lub przewlekłość.
Konieczne staje się zatem dokonanie merytorycznej oceny, czy zarzucanej przewlekłości nie było w chwili orzekania w tym przedmiocie przez Sąd. Akt dotyczący zaświadczenia żądanej treści, jak wynika z akt administracyjnych tej sprawy został już przez organ właściwy w niniejszej sprawie wydany, a jego trafność potwierdził organ odwoławczy, na skutek wniesionego zażalenia. Sprawa z tego żądania została więc w postępowaniu administracyjnym ostatecznie zakończona. W sytuacji zatem, gdy Sąd stwierdzi wydanie orzeczenia w żądanym przedmiocie (uwzględniającego wniosek lub też nie) nie ma już podstaw do orzekania o rażącym naruszeniu prawa. Zgodnie z ustawą bowiem może to mieć miejsce wyłącznie wówczas, gdy Sąd uwzględnia skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego.
Przewlekłość postępowania administracyjnego Sąd może oceniać więc wówczas, gdy występuje ona w chwili orzekania przez ten Sąd, a więc gdy organ w sprawie nadal nie wydał jeszcze rozstrzygnięcia. Wtedy też jedynie powstają podstawy do orzekania o rażącym naruszeniu prawa oraz o grzywnie. Na taki zamiar ustawodawcy wskazuje wyraźnie a contrario brzmienie i konstrukcja przepisu art.154 P.p.s.a., gdzie w par. 3 ustawodawca wyraźnie przewidział, że ustanie bezczynności lub przewlekłości w wykonaniu wyroku nie stanowi przeszkody dla merytorycznego orzeczenia i nałożenia grzywny na organ. Artykuł 149 P.p.s.a. nie zawiera takiej regulacji, co należy uznać za zamierzone działanie racjonalnego ustawodawcy, który nie przewidział jak dotąd możliwości występowania o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie już zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem (tu - postanowieniem).
Na marginesie więc jedynie należy odnotować, że jak wynika z akt administracyjnych sprawy postanowienie Starosty W. z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania stosownego zaświadczenia doręczono J. S. dnia [...] października 2011 r. Pismem nadanym w dniu [...] listopada 2011 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznemu, J. S. wniósł zażalenie od powyższego postanowienia. Zażalenie wpłynęło do tego organu w dniu [....] listopada 2011 r. Wniesione w ten sposób zażalenie organ odwoławczy zobowiązany był przekazać organowi I instancji celem nadania prawidłowego biegu, bowiem zgodnie z art. 141 w zw. z art. 144 w zw. z art. 129 § 1 Kpa zażalenie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał postanowienie.
Wobec tego M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznemu obowiązany był przekazać wniesione zażalenie Staroście W., celem nadania dalszego biegu zażaleniu. Nastąpiło to pismem z dnia [...] listopada 2011 r. Zażalenie wpłynęło do organu odwoławczego w dniu [...] grudnia 2011 r. i od tego dnia należało liczyć termin na załatwienie sprawy. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. poinformowano skarżącego o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy - do [...] lutego 2012 r. Postanowienie zaś kończące sprawę w toku instancji zostało wydania w dniu [...] lutego 2012 r. Przedstawiona chronologia prowadzenia postępowania administracyjnego także więc nie pozwalałaby na potwierdzenie stanowiska skarżącego, że organ odwoławczy prowadził postępowanie to w sposób przewlekły. Postępowanie zażaleniowe nie zostało co prawda zakończone w terminie określonym w art. 35 § 3 Kpa, jednakże organ zawiadomił stronę o niezałatwieniu zażalenia w terminie, podając przyczynę zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.
W pkt 2 sentencji postanowiono na podstawie art. 250 cyt. ustawy oraz art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze.zm)