Uzasadnienie
W dniu 12 maja 2011 r. I. S., M. S. i S. T., reprezentowani przez adwokata M. J., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r., zawieszające postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia [...] grudnia 1954 r., znak: [...] w części dotyczącej przejęcia przez Skarb Państwa nieruchomości położonej w gromadzie S., stanowiącej w dacie przejęcia własność S. S. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, wskazując, że w dniu 8 lipca 2011 r. wydał postanowienie w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Uwzględnienie skargi na bezczynność organów administracji powinno oznaczać wydanie stosownej decyzji lub postanowienia (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, LexisNexis Warszawa 2008 str. 292).
Jak wynika z akt sprawy, w niniejszej sprawie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uwzględnił skargę na bezczynność. Uwzględnienie skargi polegało na rozpatrzeniu zażalenia I. S., M. S. i S. T. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r. i wydaniu postanowienia w sprawie - tj. postanowienia z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...], utrzymującego w mocy postanowienie Wojewody [...].
W tej sytuacji, w rezultacie skorzystania przez organ naczelny z uprawnień samokontrolnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 54 § 3 P.p.s.a., przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Skoro nie istnieje przedmiot zaskarżenia, to skarga stała się bezprzedmiotowa.
Z przepisu art. 149 P.p.s.a. wynika również, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2004 r., sygn. akt GSK 609/04 niepublikowane).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt. 1 sentencji postanowienia.
Orzekając w pkt. 2 postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 cyt. ustawy skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 1 i 2 powołanej ustawy zasądzono na rzecz skarżących koszty postępowania, na które składają się: wpis od skargi - 100 zł oraz wynagrodzenie dla adwokata reprezentującego skarżących – 240 zł powiększone o kwotę 55,20 zł stanowiącą 23% podatku VAT od tej kwoty. Wysokość tego wynagrodzenia ustalono zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).