Uzasadnienie
M. Sp. z o.o. z siedzibą w P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Marszałka Województwa (...) w W. zarzucając organowi administracji publicznej zaniechanie wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie złożonego wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego dla instalacji do składania odpadów, z wyłączeniem odpadów obojętnych o zdolności przyjmowania ponad 10 ton odpadów na dobę lub całkowitej pojemności ponad 25 000 ton, zlokalizowanej w miejscowości O., poprzez pozostawienie sprawy bez rozpoznania.
Na rozprawie w dniu 2 października 2008 r. pełnomocnik organu oświadczył, iż nie posiada żadnych informacji aby strona skarżąca przed wniesieniem skargi wystąpiła w trybie art. 37 Kpa do organu wyższej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Rozpatrując niniejszą sprawę, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy P.p.s.a. aktów administracyjnych.
Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu.
Stosownie natomiast do treści art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organami właściwymi w sprawie.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Marszałka Województwa (...) w W. Stosownie do treści art. 37 § 1 Kpa w razie niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 i art. 36 Kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Uwzględniając powyższy przepis należy wskazać, iż warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność w rozpatrywanej sprawie było złożenie zażalenia do Ministra Środowiska, jako organu wyższego stopnia, na niezałatwienie przez Marszałka Województwa (...) przedmiotowej sprawy w terminie.
Z przedłożonych Sądowi akt sprawy jak również z oświadczenia pełnomocnika organu, złożonego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wynika, iż strona skarżąca nie wniosła stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia. Za wyczerpanie trybu, o którym mowa w art. 37 Kpa nie można również uznać pisma pełnomocnika skarżącego z dnia 3 kwietnia 2008 r. wzywającego Marszałka Województwa (...), w trybie art. 52 ustawy P.p.s.a. do usunięcia naruszenia prawa, bowiem nie zostało ono skierowane do organu wyższego stopnia. Pismo to zatem nie stanowi zażalenia w trybie art. 37 Kpa.
Mając powyższe na uwadze oraz treść art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a.,
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.