Uzasadnienie
Pismem z 14 listopada 2024 r. T. V., zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2024 r. Przewodniczący Wydziału IV wezwał Skarżącą do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone na wskazany w skardze adres pełnomocnika w dniu 13 grudnia 2024 r. (k. 15 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 20 grudnia 2024 r. (piątek).
Pismem z dnia 20 grudnia 2024 r. Strona cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skoro w sprawie Skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braku skargi w wyznaczonym terminie, nie uiściła należnej opłaty, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając to na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Odnosząc się do oświadczenia Skarżącej o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., możliwe jest tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tymczasem w rozpatrywanej sprawie Skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi.