Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. postanowił przyjąć J. B. bez postępowania kwalifikacyjnego na podstawie zapisu na I rok studiów zaocznych na kierunek Prawo na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. w roku akademickim [...].
W dniu [...] r. J. B. wniósł odwołanie od powyższej decyzji do Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu W., kwestionując przyjęcie na I rok studiów zamiast na rok wyższy.
W związku z upływem ustawowych terminów i bezczynnością w załatwieniu odwołania z dnia [...] r., w dniu [...] r. skarżący wezwał Rektora Uniwersytetu W. do usunięcia naruszenia prawa i wydania rozstrzygnięcia w postępowaniu odwoławczym.
W skardze na bezczynność Rektora Uniwersytetu W. skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w postępowaniu odwoławczym, zarzucając że Rektor Uniwersytetu W. nie wydał ostatecznej decyzji pomimo wezwania pismem z dnia [...] r. do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę Prorektor ds. Nauczania Uniwersytetu W. wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niewyczerpanie wszystkich dostępnych środków prawnych przysługujących w toku postępowania administracyjnego. Jeżeli skarżący uważa, że Rektor Uniwersytetu W. pozostaje bezczynny, przysługuje mu zażalenie na podstawie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro skarżący nie wykorzystał tego środka, to jego skarga do Sądu jest przedwczesna i powinna skutkować odrzuceniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Stosownie do art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie bowiem do art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365) do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8, decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.
Jak wynika z akt sprawy skarżący w niniejszej sprawie nie wniósł zażalenia do Ministra Edukacji Narodowej i Sportu na niezałatwienie sprawy terminie przez Rektora Uniwersytetu W. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy). Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje wówczas, gdy niewyczerpane zostały środki zaskarżenia, co ma miejsce również w przypadku nie ustosunkowania się przez organ do odwołania skarżącego w prawem przewidzianej formie.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać skargę za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.