Uzasadnienie
Pismem z 18 listopada 2024 r. I. T. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem z 17 grudnia 2024 r. Przewodniczący Wydziału IV wezwał Skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone na wskazany w skardze adres do doręczeń w dniu 3 stycznia 2025 r. (k. 16 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 10 stycznia 2025 r. (piątek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skoro w sprawie Skarżący, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braku skargi w wyznaczonym terminie, nie uiścił należnej opłaty, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając to na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Odnosząc się do oświadczenia Skarżącego o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., możliwe jest tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tymczasem w rozpatrywanej sprawie Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi.