Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 kwietnia 2016 r. doprecyzowanym pismami z dnia: 23 maja 2016 r., 22 maja 2016 r., 27 maja 2016 r. oraz 29 czerwca 2016 r. Z. K. (dalej skarżący) wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta J. G. (dalej: Prezydent Miasta) w przedmiocie ustalenia stawek czynszu za lokale mieszkalne.
W uzasadnieniu skargi oraz pismach uzupełniających skarżący wskazał, że bezczynność ta jest wynikiem niepełnego wykonania wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 16 września 2014 r. (sygn. akt IV SA/Wr 201/14).
W piśmie z dnia 29 czerwca 2016 r. skarżący zarzucił, iż Prezydent Miasta nie wykonał wszystkich czynności prawnych związanych z tym orzeczeniem Sądu.
W treści skargi oraz pismach uzupełniających skarżący podniósł, że Prezydent nie zmienił swojego zarządzenia nr [...] z dnia 12 września 2013 r. w sprawie ustalenia stawek czynszu za lokale mieszkalne, które, zdaniem skarżącego, po dniu 16 września 2014 r. zawierało nieistniejącą podstawę prawną (brak uchwały) i niesie inne skutki prawne w związku z wyrokiem. Jednocześnie zezwolił podległym służbom na podniesienie czynszu określonym grupom mieszkańców, znowu w oparciu o nieistniejącą uchwałę (od dnia 16 września 2014 r.) i mimo skarg mieszkańców nie wycofał się z tej czynności prawnej.
Skarżący stwierdził, że Prezydent Miasta J. G. dnia 4 grudnia 2014 r. wydał nowe: "zarządzenie nr [...] w sprawie ustalenia stawek czynszu za lokale mieszkalne." Jednakże nadal w tym zarządzeniu nie określił stawek czynszu dla określonych grup (w tym i skarżącego - w związku z przyimkiem "do" w poprzedzającej to zarządzenie uchwale), - co nakazuje prawo.
W dniu 20 kwietnia 2015 r. Prezydent Miasta wprowadził nowe zarządzenie: "zarządzenie nr [...] Prezydenta Miasta J. G. w sprawie ustalenia stawek czynszu za lokale mieszkalne." Jednak nadal w tym zarządzeniu nie określił stawek czynszu dla określonych grup (w tym i skarżącego w związku z przyimkiem "do" w poprzedzającej to zarządzenie uchwale), - co nakazuje prawo.
Skarżący stwierdził, że po wyroku WSA z dnia 16 września 2014 r. określone grupy mieszkańców nie wiedzą, jaka jest obowiązująca stawka czynszu za 1m², co nakazuje prawo.
Zdaniem skarżącego bezczynność Prezydenta Miasta, niosąca skutki prawne dla mieszkańców wynikła wprost z wyroku WSA z dnia 16 września 2014 r. (sygn. akt IV SA/Wr 201/14), gdyż ten wyrok zmuszał prawnie Prezydenta Miasta do określonych zachowań prawnych, czego nie wykonał.
Zdaniem skarżącego sama uchwała (po wyroku WSA): "uchwała nr [...] Rady Miejskiej J. G. z dnia 10 listopada 2014 r. w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. G. na lata 2014 – 2019 (opublikowano - Dziennik Woj. W., dnia 19 listopada 2014 r. Poz. 4912)" była wielokrotnie też zmieniana, gdyż na etapie projektu zawierała klauzule bezprawne.
Dopiero w dniu 21 kwietnia 2015 r. uchwała została ostatecznie poprawiona "uchwała nr 67.IX.2015 Rady Miejskiej J. G. z dnia 21 kwietnia 2015 r.".
Jednakże Prezydent Miasta, nie wydał po tej uchwale żadnego zarządzenia (ostatnie jest z dnia 20 kwietnia 2015 r.), które jednoznacznie by już określało stawki czynszu dla określonych grup mieszkańców i ten stan trwa do dzisiaj.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie w całości.
W uzasadnieniu podał następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
W dniu 11 kwietnia 2016 r. do Prezydenta Miasta J. G. wpłynęła skarga skarżącego zamieszkałego przy ul. [...] w J. G. na niezastosowanie się przez Prezydenta Miasta J. G. do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 września 2014 r. (sygn. akt IV SA/Wr 201/14), w szczególności w części orzeczenia dotyczącego "II. Orzeka, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu" - w postaci braku decyzji prawnej (ustawowej), polegającej na ustaleniu stawki czynszu za 1 m² w mieszkaniach komunalnych po tym wyroku.
Art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. nr 33 poz. 266 ze zm. - "uopl") określa, iż w lokalach wchodzących w skład publicznego zasobu mieszkaniowego właściciel ustala stawki czynszu za 1 m² powierzchni użytkowej lokali, z uwzględnieniem czynników podwyższających lub obniżających ich wartość użytkową, a w szczególności:
- 1) położenia budynku;
- 2) położenia lokalu w budynku;
- 3) wyposażenia budynku i lokalu w urządzenia techniczne i instalacje oraz ich stanu;
ogólnego stanu technicznego budynku.
Natomiast art. 8 uopl mówi, iż w przypadku gdy właścicielem jest jednostka samorządu terytorialnego, stawki czynszu ustala organ wykonawczy (w przypadku J. G. jest to Prezydent Miasta) zgodnie z zasadami zawartymi w wieloletnim programie gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy, który zawiera zasady polityki czynszowej oraz warunki obniżania czynszu.
Zasady te, w formie uchwały, Rada Miejska J. G. podjęła w 2013 roku (Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej J. G. z dnia 2 lipca 2013 r. w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. G. na lata 2014 - 2018 - Dz. Urzędowy Woj. D. z dnia 10 lipca 2013 r. poz. [...], zmieniona uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej J. G. z dnia 15 października 2013 r. zmieniająca uchwałę w sprawie wieloletniego Programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. G. na lata 2014 - 2018 - Dz. Urzędowy Woj. D. z dnia 22 października 2013 r. poz. 5433, zmieniona uchwałą Nr 457.L.2013 Rady Miejskiej J. G.z dnia 20 grudnia 2013 r. zmieniająca uchwałę w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. G. na lata 2014 - 2018 - Dz. Urzędowy Woj. D. z dnia 9 stycznia 2014 r. poz. 128).
Zasady polityki czynszowej oraz warunki obniżania i podwyższania czynszu zostały określone w rozdziale V tej uchwały. Ust. 3 rozdziału V stanowił, iż wysokość stawki bazowej czynszu ustala Prezydent w drodze zarządzenia, uwzględniając zasady zawarte w niniejszym rozdziale, zgodnie zresztą z art. 8 uopl.
Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w J.G. nie prowadzi w tym względzie autonomicznej polityki ustalania wysokości stawek czynszu, (w tym stawki bazowej), gdyż nie posiada w tym względzie umocowania prawnego. Prezydent Miasta J. G. wydał w dniu 12 września 2013 r. zarządzenie nr [...] w sprawie ustalenia stawek czynszu za lokale mieszkalne, w którym jednym z jego elementów było ustanowienie stawki bazowej czynszu, której wysokość została określona na 8,34 zł za 1m². Stawka ta, również po zastosowaniu maksymalnych zwyżek czynszu, nie przekraczała na dzień wydawania zarządzenia 3% ustalonego przez Wojewodę D. wskaźnika przeliczeniowego kosztu odtworzenia 1m² powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych (9,17 zł/m²). Taka też stawka została przyjęta do ustalenia wysokości czynszu od dnia 1 stycznia 2014 r. do której, zgodnie z rozdziałem V, we wszystkich przypadkach naliczeń uwzględniono czynniki podwyższające i obniżające stawkę bazową czynszu.
Na podstawie tego zarządzenia w oparciu o postanowienia cytowanej ustawy oraz uchwały Rady Miejskiej J. G. ZGKiM w J.G. dokonał wypowiedzenia dotychczasowej wysokości czynszu (wypowiedzenie wraz z nowym naliczeniem z dnia 20 września 2013 r.). Realizacja konieczności dokonania wypowiedzenia w ustawowym trzymiesięcznym okresie obligowała ZGKiM w J. G. do wyliczenia i zawiadomienia najemców o wypowiedzeniu stawek czynszu jeszcze zanim Wojewoda ustalił nową stawkę obowiązującą w okresie 1 października 2013-31 marca 2014 r. Na okoliczność możliwych zmian w wysokości tego wskaźnika, uchwała zawierała określenie sposobu postępowania: w ust. 2 w rozdziale V został wprowadzony zapis, iż stawka czynszu dla lokali mieszkalnych w latach 2014- 2018 nie może przekroczyć 3% ustalanego przez wojewodę wskaźnika przeliczeniowego kosztu odtworzenia 1m² powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych, przy czym w przypadku gdy wskaźnik przeliczeniowy ulegnie obniżeniu, stawka bazowa czynszu pozostaje na dotychczasowym poziomie, a gdy wzrost wskaźnika przeliczeniowego wojewody spowoduje wzrost stawki bazowej czynszu co najmniej o 5 groszy, stawka ta ulega podwyższeniu.
W związku ze zmianami wskaźnika wojewody (uległ obniżeniu w okresie 1 października 2013 – 31 marca 2014 do wysokości 8,40 zł/m²), wszyscy użytkownicy lokali mieszkalnych, u których stawka czynszu została naliczona na poziomie wyższym niż wskaźnik, zostali poinformowani, iż w związku z przekroczeniem 3% tego wskaźnika, stawka czynszu ulega obniżeniu w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 31 marca 2014 r. i wynosi 8,40 zł/m². Taka też stawka znalazła się w naliczeniach na okres obejmujący 1 kwartał 2014 r. dla lokalu nr 12 przy ul. [...] (pismo z dnia 22 października 2013 r. wraz z naliczeniem z dnia 23 października 2013 r.).
W przypadku tego lokalu (oraz innych w budynku przy ul. [...]) po dokonaniu rozliczeń centralnego ogrzewania i ciepłej wody dokonano zmian w zaliczkach na centralne ogrzewanie i ciepłą wodę na kolejny okres. Jednocześnie sporządzono dwa nowe naliczenia w związku z zaistniałymi zmianami zaliczek: jedno obowiązujące od listopada do grudnia 2013 r. i drugie obowiązujące od stycznia 2014 r. Naliczenie w zakresie czynszu z dnia 23 października 2013 r. i 4 listopada 2013 r. jest tożsame. ZGKiM w J. G. stosuje zasadę każdorazowego dostarczania użytkownikom lokali nowego wyliczenia ogólnej kwoty opłat, nawet jeżeli zmieniła się tylko jedna z opłat, tak aby użytkownik posiadał ujednolicone naliczenie, bez konieczności samodzielnego wyliczania stawki opłat w związku ze zmianami poszczególnych jej składników.
W związku z wejściem w życie uchwały nr [...] Rady Miejskiej J. G. z dnia 20 grudnia 2013 r. zmieniającej uchwałę nr [...] Rady Miejskiej J. G. z dnia 2 lipca 2013 r. w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. G. na lata 2014 - 2018 dokonano nowych naliczeń dla lokali mieszkalnych w J. G.. Dla lokalu nr [...] przy ul. [...] naliczenie (z dnia 14 lutego 2014) było tożsame z poprzednim, jako że w przypadku tego lokalu nie nastąpiły żadne zmiany powodujące konieczność dokonania nowej kalkulacji czynszu.
W dniu 4 marca 2014 r. zostało sporządzone nowe zawiadomienie o wysokości opłat związane ze zmianą uchwały nr [...] Rady Miejskiej J. G. z dnia 5 grudnia 2013 r. w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej stawki (nastąpiło obniżenie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi).
W związku z ustaleniem przez Wojewodę D. na okres kwiecień- wrzesień 2014 r. wskaźnika przeliczeniowego kosztu odtworzenia 1m² powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych (Dziennik Urzędowy Woj. D. z dnia 31 marca 2014 r. poz. 1604) ZGKiM w J. G. dokonał wyliczenia nowej stawki czynszu, co spowodowało konieczność kolejnego obniżenia stawki ustalonej wypowiedzeniem z dnia 20 września 2013 r. Stawka ta została obniżona z poziomu 9,17 zł/m² do poziomu 8,63 zł/m² na czas obowiązywania nowego wskaźnika, tj. na okres kwiecień wrzesień 2014 r. (zawiadomienie o wysokości opłat z dnia 10 kwietnia 2014 r.).
Reasumując, zmiana stawki bazowej jest wyłączną kompetencją organu wykonawczego j.s.t., która to stawka, po zastosowaniu czynników podwyższających i obniżających, określonych we właściwym wieloletnim programie gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy, staje się stawką czynszu z zastrzeżeniem, iż nie może przekroczyć 3% wskaźnika, o którym mowa wyżej. Tak więc stawka bazowa czynszu została ustanowiona prawidłowo, natomiast stosując zasadę: "nie więcej niż", każdorazowo naliczona stawka czynszu nie mogła przekroczyć wskaźnika wojewody i była korygowana do wysokości tego wskaźnika.
Dalej Prezydent Miasta przedstawił sposób wyliczania czynszu i podkreślił, że wszyscy najemcy w tym skarżący i użytkownicy lokali stanowiących własność Miasta J. G. zostali prawidłowo powiadomieni o zmianie wysokości czynszu.
Uchwała nr [...] z dnia 2 lipca 2013 r. została zakwestionowana przez Wojewodę D. w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 19 lutego 2014 r.
Wojewoda, powołując się na przepis art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (usg), zaskarżył powyższą uchwałę, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, z powodu istotnego naruszenia art. 21 ust. 2 pkt 5 uopl i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając swe żądanie organ nadzoru podniósł istotne naruszenie prawa, w postaci braku uwzględnienia wszystkich wskazanych w przepisie art. 21 ust. 2 pkt 5 uopl elementów kształtujących treść wieloletniego programu. Organ nadzoru zarzucił ponadto zaskarżonej uchwale, podjęcie jej z istotnym naruszeniem prawa przepisu Rozdziału V ust. 2 pkt 1 załącznika do tejże uchwały. W rozdziale tym określono "Zasady polityki czynszowej", wypełniając tym samym dyspozycję art. 21 ust. 2 pkt 4 uopl. W wyroku z dnia 16 września 2014 r. (sygn. akt IV SA/Wr 201/14) Sąd stwierdził nieważność tej uchwały w całości. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu.
Mając na uwadze ten wyrok, Rada Miejska J. G. w dniu 10 listopada 2014 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. G. na lata 2014-2019, w której w rozdziale V stanowiącym załącznik do uchwały pt. "Zasady polityki czynszowej oraz warunki obniżania czynszu" zostały ujęte zapisy normujące zasady ustalania wysokości czynszu.
Jednocześnie Prezydent Miasta J. G. w dniu 4 grudnia 2014 r. wydał zarządzenie nr [...] w sprawie ustalenia stawek czynszu za lokale mieszkalne, a jego wykonanie powierzył Dyrektorowi Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w J. G..
Uchwałę nr [...] Rady Miejskiej J. G. z dnia 10 listopada 2014 r. w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J.G. na lata 2014 - 2019 (Dz. Urzędowy Woj. D. z dnia 19 listopada 2014 r. poz. 4912) zmieniono uchwałą nr 19.IV.2015 Rady Miejskiej J. G. z dnia 27 stycznia 2015 r. zmieniająca uchwałę w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. G. na lata 2014 - 2019 (Dz. Urzędowy Woj. D. z dnia 4 lutego 2015 r. poz. 384) zmieniono uchwałą nr [...] Rady Miejskiej J. G. z dnia 21 kwietnia 2015 r. zmieniająca uchwałę w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. G. na lata 2014 - 2019 (Dz. Urzędowy Woj. D. z dnia 30 kwietnia 2015 r. poz. 1991).
Prezydent Miasta J. G. w dniu 20 kwietnia 2015 r. wydał zarządzenie nr [...] w sprawie ustalenia stawek czynszu za lokale mieszkalne, a jego wykonanie powierzył Dyrektorowi Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w J. G..
Prezydent Miasta stwierdził, że Wojewoda D. w piśmie z dnia 29 września 2014 r. znak: [...] kierowanym do skarżącego w sprawie czynszu szeroko omówił sprawę i poinformował, że istnieje możliwość dochodzenia roszczeń wobec sposobu ustalenia wysokości czynszu przed sądem powszechnym, w razie gdy podwyżka jest niezasadna albo zasadna, lecz w innej wysokości.
Prezydent Miasta zauważył, że w zarządzeniach w sprawie ustalania stawek czynszu za lokale mieszkalne Prezydent Miasta ustala jedynie stawkę bazową czynszu powierzchni użytkowej lokali mieszkalnych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta J. G., natomiast czynniki podwyższające i obniżające stawkę bazową zawarte są w uchwale Rady Miejskiej J.G. w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. G..
Skarga zdaniem Prezydenta Miasta jest nieuzasadniona, gdyż zgodnie z art. 8 a ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. 2014 poz. 150 - jednolity tekst) spory w sprawach wysokości czynszu rozstrzyga sąd właściwy miejscowo dla siedziby wynajmującego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwana dalej ppsa (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), kontrola ta obejmuje również bezczynność organu.
Sprawa przy tym mogła być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 ppsa.
Na wstępie należy stwierdzić, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. T. Woś, M. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wyd.Prawnicze "Lexis-Nexis" (W-a 2005, str. 86). Wniesienie skargi na milczenie jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (por.J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Lexis-Nexis", Warszawa 2006, str. 37).
Kontrola Sądu w takich sprawach sprowadza się więc do zbadania, czy rzeczywiście organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce. W sytuacji zatem, gdy Sąd uzna skargę za uzasadnioną, może zobowiązać organ administracji do wydania w określonym terminie decyzji, postanowienia lub aktu czy też dokonania czynności z zakresu administracji publicznej, jeśli organ ten nie uczynił tego mimo obowiązku wynikającego z przepisów prawa. W przeciwnym razie – skargę oddala.
Istotne jest przy tym, że w sprawach skarg na bezczynność organów administracji, wojewódzki sąd administracyjny orzeka biorąc pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili wydawania orzeczenia.
W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi wniesionej do Sądu w dniu 11 kwietnia 2015 r. (doprecyzowanej pismami procesowymi) jest niewykonanie wyroku zarzucane Prezydentowi Miasta poprzez zaniechanie ustalenia stawek czynszu za lokale mieszkalne, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 września 2014 r. (sygn. akt IV SA/Wr 201/14). Wyrok ten skasował wspomnianą już uchwałę Rady Miejskiej J. G. w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. G. na lata 2014-2018 skutkiem skargi wniesionej przez Wojewodę D. W wyniku tego Rada Miejska J. G. w dniu 10 listopada 2014 r., podjęła kolejną uchwałę nr [...] w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. G. na lata 2014- 2019. W rozdziale V stanowiącym załącznik do tej uchwały pt. "Zasady polityki czynszowej oraz warunki obniżania czynszu" zostały ujęte zasady ustalania wysokości czynszu.
Jednocześnie Prezydent Miasta J.G. w dniu 4 grudnia 2014 r. wydał zarządzenie nr [...] w sprawie ustalenia stawek czynszu za lokale mieszkalne, a jego wykonanie powierzył Dyrektorowi Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w J. G. Uchwałę nr [...] Rady Miejskiej J. G. z dnia 10 listopada 2014 r. w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. G. na lata 2014 - 2019 (Dz. Urzędowy Woj. D. z dnia 19 listopada 2014 r. poz. 4912) przy tym kilkakrotnie zmieniano, jak wynika z przeniesionej do części wstępnej uzasadnienia wyroku, odpowiedzi na skargę.
Ponadto Prezydent Miasta J. G. w dniu 20 kwietnia 2015 r. wydał zarządzenie nr [...] w sprawie ustalenia stawek czynszu za lokale mieszkalne, a jego wykonanie powierzył Dyrektorowi Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w J. G..
Przytoczone akty prawne pokazują, że po orzeczeniu Sądu, o jakim wyżej była mowa organy: stanowiący i wykonawczy, nie były bezczynne.
Nie taką bezczynność jednakże można w świetle Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarzucać tego rodzaju organom. Bezczynność w świetle art. 3 § 2 pkt 8 ppsa nie dotyczy ani aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terytorialnych organów administracji rządowej (pkt 5) ani aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6).
Można więc stwierdzić, że skarga w takich przypadkach będzie niedopuszczalna.
Skarżący jednakże kwestionuje niewykonanie omawianego już wyroku Sądu w części, w jakiej Sąd orzeka, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu – "w postaci braku decyzji prawnej (ustawowej) polegającej na ustaleniu stawek czynszu za 1 m²".
Taki zarzut jest oczywiście niezasadny. Z jednej bowiem strony trudno określić na czym miałoby polegać niewykonanie wyroku w tej części, tym bardziej gdy się zważy, że zakaz wykonania zaskarżonej uchwały miałby polegać na zaniechaniu podjęcia określonej decyzji ustalającej stawki czynszu. Do tak przedstawionego zarzutu nawet trudno się odnieść. Tak sformułowana skarga podlegała zatem oddaleniu, co Sąd uczynił na podstawie art. 151 ppsa.