Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi.
Dnia 30 sierpnia 2016 r. doręczono skarżącemu (k-15) odpis powyższego zarządzenia wraz z pismem Sądu z dnia 26 sierpnia 2016 r. zawierającym pouczenie o prawie i trybie wniesienia zażalenia na to zarządzenie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia.
Następnie skarżący pismem z dnia 3 września 2016 r., nadanym w urzędzie pocztowym 5 września 2016 r., wniósł m. in. o stwierdzenie prawomocności powyższego zarządzenia z dnia 26 sierpnia 2016 r.
Do pisma tego dołączył złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, który został uwzględniony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 września 2016 r. Odpis tego postanowienia referendarza sądowego został doręczony skarżącemu w dniu 3 października 2016 r.
Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek skarżącego z dnia 3 września 2016 r. o stwierdzenie prawomocności zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 sierpnia 2016 r. wzywającego do uiszczenia wpisu.
Zgodnie z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "p.p.s.a.") orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy.
W myśl zaś art. 169 § 1 p.p.s.a. prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Postanowienie doręcza się tylko stronie, która złożyła wniosek.
Stosownie do § 2 tego przepisu postanowienie stwierdzające prawomocność orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego może wydać referendarz sądowy.
Orzeczeniem wojewódzkiego sądu administracyjnego w rozumieniu art. 169 p.p.s.a. jest wyrok, postanowienie oraz zarządzenie przewodniczącego. Stwierdzenie prawomocności orzeczenia jest co do zasady potrzebne w stosunku do tych orzeczeń, z których uprawomocnieniem wiążą się określone skutki prawne. Będą to więc przede wszystkim te orzeczenia, które kończą postępowanie w sprawie (por. Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka – Medek Małgorzata, Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd VI).
W myśl zaś art. 166 p.p.s.a. do zarządzeń przewodniczego stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału X "Orzeczenia sądowe". Natomiast do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 165 p.p.s.a.)
Co do zasady odpowiednie stosowanie przepisów rozdziału o orzeczeniach sądowych odnosi się do zarządzeń przewodniczącego wydawanych poza rozprawą, np. art. 49 § 2 o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. (por. powołany wyżej Komentarz).
Odpowiednie stosowanie do zarządzeń przepisów dotyczących postanowień może dotyczyć tylko takich zarządzeń przewodniczącego, które ze względu na swój charakter, treść i skutki zbliżone są do postanowień sądu.
W literaturze postępowania cywilnego przyjmuje się, że przez pojęcie "odpowiednie stosowanie" należy rozumieć stosowanie wprost, bez jakichkolwiek zmian, stosowanie z koniecznymi modyfikacjami, a także wyłączenie stosowania, np. ze względu na szczególny charakter danej instytucji procesowej lub odmienne regulacje szczegółowe - K. Kołakowski, K.p.c. I, s. 1077.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o stwierdzenie prawomocności zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Zarządzenie to nie ma charakteru orzeczenia sądu kończącego postępowanie w sprawie. Dotyczy ono bowiem wyłącznie kwestii wysokości wpisu od skargi i obowiązku jego uiszczenia.
Skoro zatem wspomniane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 sierpnia 2016 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi nie ma charakteru orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, należało odmówić stwierdzenia prawomocności tego zarządzenia.
Z tych względów na podstawie art. 169 p.p.s.a. w związku z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.