Uzasadnienie
W dniu 21 kwietnia 2015 r. T. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy we W. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na pracodawcę. Do skargi tej skarżąca załączyła skargę na bezczynność tego organu z dnia 24 marca 2015 r.
Omawiana sprawa została wpisana do dziennika korespondencji jako IV KO 26/15 i przesłana w dniu 23 kwietnia 2015 r. do Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy we W. W odpowiedzi na skargę organ zauważył, że skarga z dnia 24 marca 2015 r. wniesiona za pośrednictwem organu, przesłana została wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę do Sądu w dniu 23 kwietnia 2015 r. Poinformowano jednocześnie, że przekazana sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 130/15.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku" – określany tradycyjnie mianem zawisłości sprawy (lis pendens) – stanowiący przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny, trwa od chwili wniesienia skargi aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (tj. do czasu uprawomocnienia się wyroku albo postanowienia).
Warunkiem wystąpienia stanu sprawy w toku jest tożsamość danej sprawy sądowoadministracyjnej ze sprawą sądowoadministracyjną wcześniej wszczętą. O tożsamości spraw sądowoadministracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje pomiędzy nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy stron postępowania; tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczny jest przedmiot zaskarżenia.
W związku z powyższym, w świetle art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w szczególności niedopuszczalne jest skuteczne wniesienie przez ten sam podmiot kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny.
Mając powyższe na względzie należy uznać, iż w wyniku wniesienia przez skarżącą skargi w dniu 24 marca 2015 r. (sygn. akt IV SAB/Wr 130/15) powstał stan sprawy w toku, co oznacza, iż kolejna skarga, wniesiona przez skarżącą w dniu 21 kwietnia 2015 r. (sygn. akt IV SAB/Wr 147/15) była już niedopuszczalna.
Pomiędzy obu wskazanymi sprawami zawisłymi przed tutejszym Sądem, zachodzi bowiem zarówno tożsamość podmiotowa (ich stronami są T. T. i Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy we W.) jak również tożsamość przedmiotowa (obie skargi mają za przedmiot bezczynność dotyczącą rozpatrzenia skargi na pracodawcę).
Ponieważ skarga złożona w niniejszej sprawie w dniu 21 kwietnia 2015 r. została wniesiona po złożeniu przez skarżącą skargi w dniu 24 marca 2015 r., zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Wr 147/15 a więc już w toku postępowania wszczętego na skutek jej wniesienia, pierwszą z wymienionych skarg należało odrzucić, jako później wniesioną. Należy przy tym wskazać, że druga z wymienionych skarg została odrzucona postanowieniem tut. Sądu z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 130/15. Postanowienie to nie uzyskało jeszcze waloru prawomocności.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.