Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę wniesioną w dniu 9 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłość postępowania Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej.
W uzasadnieniu podniósł, że w sprawie organ inspekcji sanitarnej w dniu [...] stycznia 2014 r. wydał decyzję o nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest, zgodnie z art. 60 zdanie 3 p.p.s.a., od wyniku badania sprawy przez sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek o jej cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie przez pełnomocnika skarżącej skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 stycznia 2014 r. na przewlekłość postępowania Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. nie budzi, z tego punktu widzenia wątpliwości.
Należało zatem uznać, że cofnięcie wniosku jest dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne umorzyć.