Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 grudnia 2008 r. A. K. - emerytowany funkcjonariusz Policji, wniosła o wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 - 2008.
Komendant Miejski Policji w W., do którego żądanie to zostało skierowane, pismem z dnia 29 grudnia 2008 r. poinformował Alicję Kobusińską, że w aktualnym stanie prawnym nie ma podstaw prawnych do wypłaty wnioskowanego prze nią świadczenia..
W zażaleniu z dnia 7 stycznia 2009 r. strona podniosła, że pismo z Komendanta Miejskiego Policji w W. nie zawiera elementów decyzji w rozumieniu art. 104 i art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazując jednocześnie, że rozstrzygnięcie tej sprawy powinno przybrać postać decyzji w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2009 r., nr C-III-2215-122/2009 Komendant Wojewódzki Policji we W. stwierdził niedopuszczalność odwołania A. K. od pisma Komendanta Miejskiego Policji w W. z dnia 29 grudnia 2009 r. w sprawie wypłacenia równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 - 2008". Organ odwoławczy uznał, że wobec braku przepisu prawnego przyznającego emerytom policyjnym prawo do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, wniosek o przyznanie równoważnika złożony do Komendanta Miejskiego Policji nie może być załatwiony w drodze decyzji o odmowie przyznania tego prawa, lecz jedynie w drodze odpowiedzi pisemnej, która została zainteresowanemu udzielona.
Pismem z dnia 16 marca 2009 r. A. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w W. i Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. "w sprawie wydania decyzji administracyjnej dotyczącej wypłaty równoważnika za remont mieszkania".
W związku z twierdzeniem skarżącej, że bezczynność w powyższej kwestii wykazali Komendant Miejski Policji w W. i Komendant Wojewódzki Policji we W. sprawy te wyodrębniono rejestrując sprawę bezczynności organu
II instancji pod sygnaturą IV SAB/Wr 17/09 (sprawę powyższą zaś - pod sygnaturą powołaną na wstępie).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Należy bowiem przyjąć, że w sprawie wszczętej żądaniem skarżącej Komendant Miejski Policji w W. wydał w istocie rzeczy decyzję administracyjną. Pismo z dnia 29 grudnia 2009 r. tego organu administracji policyjnej, choć nie ma formy decyzji administracyjnej ani wszystkich składników decyzji z art. 107 § 1 kpa posiada jednak cztery niezbędne, konstytutywne elementy decyzji administracyjnej, a mianowicie: jest skierowane do strony postępowania administracyjnego, zawiera rozstrzygnięcie /brak podstaw do pozytywnego załatwienia sprawy skarżącej/, wskazuje organ orzekający w sprawie i podpis osoby reprezentującej organ /por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. akt SA 1163/81, OSPiKA 1982/9-10/169).
W świetle tej okoliczności Komendant Miejski Policji w W. nie pozostawał w bezczynności, wobec czego skargę wyraźnie akcentującą bezczynność tego organu należało oddalić. Takie stanowisko wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex nr 463487, przyjmując, że sąd powinien skargę na bezczynność oddalić, jeżeli stwierdzi, że wbrew twierdzeniom skarżącego organ nie pozostawał w bezczynności w dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Skarżąca wniosła skargę w dniu 18 marca 2009 r. natomiast Komendant Miejski Policji w W. wydał decyzję w dniu 29 grudnia 2008 r., do czego zresztą skarżąca nawiązywała w skardze..
Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ należało orzec jak w sentencji wyroku.