Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 sierpnia 2018 r. M. R. (dalej: skarżąca lub strona), wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wr 165/17.
Wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej została uiszczona przez skarżącą kwota 100 złotych tytułem wpisu sądowego, zaksięgowana następnie pod pozycją 3344/2018.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, do których – zgodnie z art. 212 oraz art. 211 p.p.s.a. – zalicza się również opłaty sądowe obejmujące m.in. wpis oraz opłatę kancelaryjną.
Stosownie natomiast do treści art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarżąca uiściła niewymagane koszty sądowe, rozumiane jako różnica między kosztami pobranymi – wynoszącymi 100 złotych – a kosztami należnymi, których w niniejszej sprawie strona nie miała obowiązku ponosić.
Stąd też poniesione koszty sądowe – jako nienależne – podlegały zwrotowi na podstawie art. 225 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) p.p.s.a.