Uzasadnienie
Przedmiotem skargi P.P. (skarżący) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Skarżący w dniu 30 lipca 2013 r. drogą elektroniczną zwrócił się do Wójta Gminy C. o udzielenie informacji publicznej w zakresie wydanych przez ten organ decyzji ustalających wysokość opłaty adiacenckich w latach 2011 i 2012 r. oraz wskazanie, jaka w poszczególnych decyzjach była wartość nieruchomości przed podziałem (w tym jakie było oznaczenie geodezyjne tych nieruchomości) oraz jaka była wartość tych nieruchomości po podziale (w tym na ile działek została podzielona nieruchomość).
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy C. wniósł o umorzenie postępowania, co uzasadnił udzieleniem informacji publicznej skarżącemu, drogą elektroniczną w dniu 12 września 2013 r. Organ zobowiązany zarzucił skarżącemu brak wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi, tj. brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, o czym stanowi art. 37 § 1 k.p.a.
Pismem z dnia 18 października 2013 r. Sąd wezwał skarżącego, o ustosunkowanie się do odpowiedzi na skargę a w szczególności do twierdzenia, że informacja publiczna, o która wystąpił w dniu 30 lipca 2013 r. została przez organ udzielona. W przypadku udzielenia odpowiedzi skarżący został wezwany do wskazania daty i oświadczenia się, czy podtrzymuje skargę.
W odpowiedzi skarżący wskazał, że Wójt Gminy C. odpowiedział na wniosek o udzielenie informacji publicznej w dniu 13 września 2013 r. a więc po wniesieniu skargi przez skarżącego. Jednocześnie skarżący wskazał, że podtrzymuje skargę.
W piśmie z dnia 24 października 2013 r. Wójt Gminy C. poinformował, że żądana informacja nie została przekazana w terminie 14 dni z powodu przeoczenia przez pracownika, który zajmował się daną tematyką. Z pracownikiem została przeprowadzona rozmowa dyscyplinująca. Odpowiedź na złożony wniosek o udzielenie informacji publicznej została skarżącemu przekazana w dniu 13 września 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia, gdy w jego toku wystąpi zdarzenie, w następstwie którego przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tj. jeżeli w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007 r., II FSK 1259/06, LEX nr 494285).
Przedmiot postępowania sądowego w sprawie stanowiła skarga na bezczynność Wójta Gminy C., który wykonuje zadania publiczne w udostępnieniu informacji publicznej.
Mając na uwadze przedmiot wniesionej skargi wskazać należy, iż dostęp do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198 ze zm.), dalej: ustawa.
Z bezczynnością podmiotu w udostępnieniu informacji publicznej mamy do czynienia natomiast wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji organ, nie podejmuje w terminie - wskazanym w art. 13 ustawy - odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno - technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania stwierdzić należy, że organ, po wpłynięciu skargi, udzielił skarżącemu drogą mailową w dniu 13 września 2013 r. informacji objętej wnioskiem z dnia 30 lipca 2013 r., a zatem dokonał stosownej czynności. Sam skarżący też potwierdził otrzymanie informacji w tym dniu. Tym samym brak było podstaw do uwzględnienia skargi – po myśli art. 149 § 1 p.p.s.a., a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. uchwała NSA z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – publ. ONSAiWSA z 2009 nr 4, poz.63).
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie i chociaż skarżący w piśmie z dnia 28 października 2013 r. oświadczył, że podtrzymuje skargę, wydanie wyroku w przedmiocie bezczynności organu w udzieleniu informacji publicznej z przyczyn wskazanych powyżej stało się zbędne.
Odnosząc się do stanowiska organu dotyczącego odrzucenia skargi wobec niewyczerpania przez skarżącego trybu, o którym stanowi art. 37 k.p.a. należy wskazać, że skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej nie wymaga dla jej skutecznego wniesienia uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. m.in. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 285/11; postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 262/08; postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r., sygn. akt I OSK 1382/07; wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05 - http://www.nsa.gov.pl). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni ten pogląd podziela. W związku z powyższym Sąd uznał skargę za dopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 201 p.p.s.a. Organ udzielił bowiem skarżącemu informacji publicznej dopiero po wniesieniu skargi do Sądu.
Jednocześnie Sąd nie stwierdził by bezczynność w sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa albowiem opóźnienie w udzieleniu informacji nie było znaczne i wynosiło 4 tygodnie, stąd też Sąd nie wymierzył stosownej grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.).