Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 marca 2020 r. S. L. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody D. (dalej: organ, Wojewoda) w przedmiocie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na okres zasiłkowy 2019/2020.
Zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 15 kwietnia 2020 r. wezwano skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni dowodu złożenia we właściwym organie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, z tym pouczeniem, że jego nieprzedstawienie będzie prowadziło do odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi strony skarżącej w dniu 28 maja 2020 r. W przewidzianym terminie, który upływał z dniem 4 czerwca 2020 r. (czwartek), skarżący nie przedstawił dowodu, że przed wniesieniem skargi wyczerpał przysługujące mu środki kwestionowania bezczynności Wojewody.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarżący przed złożeniem skargi nie wystąpił z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej k.p.a.). Według organu takiego charakteru nie miało bowiem pismo strony z dnia 21 lutego 2020 r., zawierające jedynie prośbę o wcześniejsze rozpoznanie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia. Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.).
W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy należało stwierdzić, że skarżący nie wykazał, aby wyczerpał przysługujące mu na mocy art. 37 k.p.a. środki zaskarżenia bezczynności Wojewody. Wprawdzie w skardze powołuje się on na ponaglenie złożone w dniu 21 lutego 2020 r., jednakże z analizy treści tego dokumentu (k. 117 akt administracyjnych) nie wynika, aby miało ono charakter środka, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Zawiera ono bowiem jedynie prośbę wcześniejszego załatwienia sprawy, nie zaś zarzuty względem terminowego jej rozpoznania. Nie zostało ono również zaadresowane do organu wyższego stopnia.
W takiej sytuacji nie można było uznać, aby skarżący spełnił wstępny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, polegający na uprzednim wyczerpaniu przysługujących mu środków zaskarżenia. Stwierdzenie powyższego oznacza,że skarga jest niedopuszczalna, a w konsekwencji należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w tenorze postanowienia.