Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 czerwca 2015 r. H. B. (dalej: skarżący) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność A Sp. z o.o. z/s w P. (dalej: A) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący podniósł zarzut niewłaściwego załatwienia sprawy przez organ, albowiem nie wydał on decyzji na podstawie art. 16 w związku z art. 17 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Do skargi skarżący dołączył wezwania, skierowane do A o sporządzenie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, na złożone wnioski z dnia 2 marca 2015 r., 30 września 2014 r. i 6 lutego 2015 r. Dołączył też pismo A z dnia 14 maja 2015 r. stanowiące odpowiedź na wymienione wezwania i wyjaśniające skarżącemu, że A nie jest organem władzy publicznej upoważnionym do wydawania decyzji administracyjnych.
W odpowiedzi na skargę A wniósł o jej oddalenie, ewentualnie o jej odrzucenie. Organ podniósł, że wnioski skarżącego o udzielenie informacji publicznej zostały przez niego rozpatrzone, o czym skarżący został powiadomiony. I tak, na wniosek z dnia 5 lutego 2015 r. została udzielona odpowiedź 20 lutego 2015 r., na wniosek o sporządzenie decyzji o umorzeniu postępowania z dnia 29 kwietnia 2015 r. udzielono odpowiedzi pismem nr [...]. Na kolejne wnioski skarżącego o sporządzenie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej z dnia 16 marca 2015 r., 29 kwietnia 2015 r. udzielono odpowiedzi pisemnej z dnia 30 marca 2015 r. i 14 maja 2015 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 lipca 2015 r. wezwano skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, braków formalnych skargi z dnia 12 czerwca 2015 r., przez wskazanie daty i przedmiotu wniosku inicjującego postępowanie prowadzone przez A, w toku którego podmiot dopuścić się miał zarzucanej mu bezczynności.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia 10 lipca 2015 r. wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo A z dnia 14 maja 2015 r., nr [...] "obrażające art. 16 w związku z art. 17 Ustawy o dostępie do informacji publicznej i pisma go poprzedzające o tych samych cechach nadużyć procesowych".
W wykonaniu zarządzenia z dnia 14 września 2015 r. wezwano skarżącego - w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma - do wyjaśnienia: w odpowiedzi na jaki wniosek skarżącego, (należało podać datę wniosku i jego treść), A wystosował do skarżącego pismo z dnia 14 maja 2015 r., nr [...].
Przesyłka sądowa zawierająca w/w wezwanie była dwukrotnie - w dniach 24 września i 2 października 2015 r. - awizowana i nie została przez adresata podjęta w terminie. Wobec tego przyjąć należało doręczenie zastępcze wezwania, które miało miejsce w dniu 8 października 2015 r., o czym stanowi art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
W wykonaniu zarządzenia z dnia 27 października 2015 r. ponownie wezwano skarżącego - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, który z wniosków skarżącego o udostępnienie informacji publicznej jest przedmiotem skargi na bezczynność.
Przesyłka sądowa zawierająca w/w wezwanie była dwukrotnie - w dniach 5 i 13 listopada 2015 r. - awizowana i nie została przez adresata podjęta w terminie. Wobec tego przyjąć należało doręczenie zastępcze wezwania, które miało miejsce w dniu 19 listopada 2015 r., o czym stanowi art. 73 § 4 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a.. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
Dokonując oceny wywiedzionej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego).
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęto, że jeżeli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych).
W badanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 19 listopada 2015 r. Wobec tego liczony z uwzględnieniem tej daty termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał z dniem 26 listopada 2015 r. (czwartek). W tak oznaczonym terminie skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie wskazał, który z jego wniosków o udostępnienie informacji publicznej, adresowany do skarżonego organu jest przedmiotem skargi na bezczynność tego organu. Wezwaniu temu nie czyni zadość pismo skarżącego z dnia 10 lipca 2015r. (k.22), w którym jako przedmiot jego skargi wskazał pismo A z dnia 14 maja 2014r., będące odpowiedzią na jego trzy wezwania (o odmiennych datach), co wprost wynika z treści tegoż pisma.
Natomiast brak wskazania, który konkretnie z jego wniosków o dostęp do informacji publicznej jest przedmiotem skargi na bezczynność skutkuje stwierdzeniem,że skarżący nie usunął w zakreślonym braków formalnych skargi,co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.