Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 grudnia 2008 r. A. B. - emerytowany funkcjonariusz Policji, wniosła o wypłacenie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 - 2008.
Komendant Miejski Policji w W., do którego żądanie to zostało skierowane, pismem z dnia 2 lutego 2009 r. poinformował A. B., iż
"w aktualnym stanie prawnym nie ma możliwości jego pozytywnego rozpatrzenia".
W odwołaniu "w sprawie przyznania i wypłaty zaległego równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego" A. B. podniosła, iż "Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 953/07 rozwiał wszelkie wątpliwości w tym temacie" wobec czego prosi o wydanie pozytywnej decyzji w sprawie.
Postanowieniem z dnia [...]., nr [...] Komendant Wojewódzki Policji we W. stwierdził niedopuszczalność odwołania A. B. "od pisma Komendanta Miejskiego Policji w W. z dnia [...] w sprawie wypłacenia równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 - 2008". Organ odwoławczy uznał, iż wobec braku przepisu prawnego przyznającego emerytom policyjnym prawo do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego, wniosek o przyznanie równoważnika złożony do Komendanta Miejskiego Policji nie może być załatwiony w drodze decyzji o odmowie przyznania tego prawa, lecz jedynie w drodze odpowiedzi pisemnej, która została zainteresowanemu udzielona.
Pismem z dnia 23 marca 2009 r. A. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w W. i Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. "w sprawie wydania decyzji administracyjnej dotyczącej wypłaty równoważnika za remont mieszkania".
W związku z twierdzeniem skarżącej, iż bezczynność w powyższej kwestii wykazali Komendant Miejski Policji w W. i Komendant Wojewódzki Policji we W. sprawy te wyodrębniono rejestrując sprawę bezczynności organu
I instancji pod powyższą sygnaturą (sprawę organu odwoławczego zaś - pod sygnaturą IV SAB/Wr 19/09).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Należy bowiem przyjąć, iż w sprawie wszczętej żądaniem skarżącej Komendant Miejski Policji w W. wydał w istocie rzeczy decyzję administracyjną. Pismo z dnia 2 lutego 2009 r. tego organu administracji policyjnej, choć nie ma formy decyzji administracyjnej ani wszystkich składników decyzji z art. 107 § 1 kpa posiada jednak cztery niezbędne elementy decyzji administracyjnej: jest skierowane do strony postępowania administracyjnego, zawiera rozstrzygnięcie /brak podstaw do pozytywnego załatwienia sprawy skarżącej/, wskazuje organ orzekający w sprawie i podpis osoby reprezentującej organ /por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. akt SA 1163/81, OSPiKA 1982/9-10/169).
W świetle tej okoliczności Komendant Miejski Policji w W. nie pozostawał w bezczynności wobec czego skargę A. B. wyraźnie akcentującą bezczynność tego organu należało oddalić. Takie stanowisko wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt
I OPS 6/08, Lex nr 463487, przyjmując, że sąd powinien skargę na bezczynność oddalić, jeżeli stwierdzi, że wbrew twierdzeniom skarżącego organ nie pozostawał w bezczynności w dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Skarżąca wniosła skargę w dniu 26 marca 2009 r. natomiast Komendant Miejski Policji w W. wydał decyzję w dniu [...], do czego zresztą skarżąca nawiązywała w skardze..
Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ należało orzec jak w sentencji wyroku.