Uzasadnienie
E. G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wójta Gminy K. G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Pismem dnia 3 marca 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia - przez jej podpisanie lub nadesłanie oryginalnie podpisanej skargi oraz złożenie oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 marca 2017 r., a zatem zakreślony termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął wraz z dniem 17 marca 2017 r. (tj. piątek).
Pełnomocnik skarżącej w zakreślonym terminie nie nadesłał wymaganego pełnomocnictwa, jak również zaniechał podpisania skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przepis zaś z art. 58 § 3 powyższej ustawy stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa powyżej, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.
W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi przez jej podpisanie w siedzibie tut. Sądu lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi, jak również nie nadesłał wymaganego pełnomocnictwa.
W tej sytuacji niniejsza skarga podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji postanowienia, kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.