Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Pismem z dnia 29 marca 2023 r. Skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały. W załączeniu do skargi Strona nie nadesłała dowodu wniesienia ponaglenia ani samego ponaglenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 25 kwietnia 2023 r. Skarżącego wezwano do złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego nadania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie do złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego nadania doręczono Skarżącemu w dniu 17 maja 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 15 akt sądowych).
W zakreślonym terminie Strona nie nadesłała kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego nadania.
Pismem z dnia 29 maja 2023 r. Skarżący cofnął skargę, informując że w sprawie nie zostało złożone ponaglenie (k. 16 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie Strona, skarżąc przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, pomimo prawidłowo doręczonego jej wezwania Sądu, nie przedłożyła kopii ponaglenia skierowanego do organu ani dowodu jego nadania. Ponadto pismem z dnia 29 maja 2023 r. wskazała, że w sprawie nie zostało złożone ponaglenie. W konsekwencji należało uznać, że przed wniesieniem skargi nie złożyła ponaglenia do właściwego organu, tj. nie wyczerpała trybu przewidzianego przez art. 52 § 1 p.p.s.a. Tymczasem czynność ta stanowi niejako warunek wstępny skutecznego wniesienia skargi na bezczynność złożonej w tej sprawie.
W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Podstawę orzeczenia o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi (pkt II sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Jednocześnie Sąd nie mógł rozpoznać wniosku o cofnięcie skargi, gdyż ten dotyczy środka skutecznie wniesionego.