Uzasadnienie
E. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Rady Miejskiej W. w przedmiocie terminowego rozpatrzenia jego skargi z dnia [...] r. " na bezduszne podchodzenie do człowieka głodnego" W motywach skargi podał, że wspominania skarga została wniesiona w dniu [...] r. do Rady Miejskiej W. jako organu wyższego stopnia w stosunku do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej na podstawie art. 227 i art. 229 pkt 3 k.p.a., zaś sesja Rady Miejskiej mająca w porządku obrad jej rozpatrzenie miała odbyć się w dniu... r. Skarżący powołał się na art. 237 § 1 k.p.a., nakładający obowiązek załatwienia skargi bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca. Wobec tego - zdaniem skarżącego - skarga spełnia warunki określone w przepisach art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Strona przeciwna, Rada Miejska we W. w odpowiedzi na skargę wniosła o oddalenie skargi, podnosząc, że w myśl art. 237 § 1 k.p.a. miesięczny termin do załatwienia skargi E. Z. rozpoczął bieg od daty wpływu skargi do organu właściwego, a więc w dniu [...] r., a upływał w dniu [...] r.. Wskazała dalej, że w związku z sesyjnym trybem pracy Rady Miejskiej W. termin najbliższej sesji przypadał na dzień [...] r., więc po upływie ustawowego terminu. Natomiast w świetle art. 36 w związku z art. 237 § 4 k.p.a. o każdym przypadku nie załatwienia skargi w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, czemu zadość uczynił organ powiadamiając skarżącego pismem z dnia [...] r. o terminie rozpatrzenia skargi w dniu [...] r. Skarga E. Z. została rozpatrzona na [...] sesji Rady Miejskiej W. w dniu [...] r., uchwałą [...], którą Rada Miejska W. nie uwzględniła skargi E. Z. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej.
W dniu [...] r. doręczono skarżącemu uchwałę wraz z uzasadnieniem. Powyższe okoliczności - zdaniem strony przeciwnej – przesądzają o bezpodstawności zarzutu dotyczącego bezczynności Rady Miejskiej W. .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przede wszystkim na wstępie zauważyć należy, że wniesiona w dniu [...] r. skarga do Rady Miejskiej W. ma charakter skargi uregulowanej w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski". Potwierdza to nie tylko powołanie się przez skarżącego na przepisy art. 227, art. 229 pkt 3 k.p.a. oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. Nr 5, poz. 46), ale także treść zarzutów wyartykułowanych w skardze. Mając powyższe na uwadze, przypomnieć należy, że zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Natomiast w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)(zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, czyli takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, czy też wydaniem innych aktów lub dokonaniem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Natomiast skarga złożona w trybie skargowo - wnioskowym jest prawnym środkiem obrony i ochrony interesów jednostki, który nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ogólnego ani też nie może stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Należy zatem uznać, że w postępowaniu skargowo – wnioskowym nie ma podstaw prawnych do rozstrzygania skargi skierowanej do Rady Miejskiej W. w formach przewidzianych w przepisie art. 3 § 2pkt 1-4 p.p.s.a., a tym samym oceny sposobu załatwienia takich skarg w ramach postępowania sądowo – administracyjnego.
Stąd też do skarg i wniosków nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu.