Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 września 2021 r., sygn. akt IV SAB/Wr 190/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. Z. (dalej: skarżący) na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Ś. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Pismem z dnia 15 października 2021 r. skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie z dnia 10 września 2021 r.
Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2022 r. (doręczonym w dniu 25 kwietnia 2022 r.) wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W odpowiedzi na wezwanie, skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 11 lipca 2022 r. referendarz sądowy odmówił przyznania stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Postanowieniem z dnia 1 września 2022 r., na skutek rozpoznania sprzeciwu strony od orzeczenia referendarza, Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Odpis powyższego orzeczenia doręczono skarżącemu w dniu 19 września 2022 r. wraz z pouczeniem, że nie przysługuje od niego środek zaskarżenia.
W dniu 23 września 2022 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 1 września 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 11 października 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 57/22, odrzucił jako niedopuszczalne zażalenie Z. Z. na postanowienie tego Sądu z dnia 1 września 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 57/22 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 lipca 2022 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Ś. w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W wyniku wniesienia zażalenia na postanowienie WSA z dnia 11 października 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wr 57/22, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. akt III OZ 740/22 oddalił zażalenie.
Zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2023 r. (doręczonym w dniu 6 lutego 2023 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 kwietnia 2022 r. przez uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia.
Nieprzekraczalny termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 13 lutego 2023 r. Strona skarżąca nie zastosowała się tego pouczenia i nie uiściła wpisu od zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepis z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023, poz. 259, dalej u.p.p.s.a.) stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że pismem, o których mowa w § 1 jest m.in. zażalenie (§ 2).
Przywołana wyżej regulacja określa więc wpis jako opłatę sądową, przy czym ustawodawca zastrzega poprzez treść art. 220 § 1 (zd. pierwsze), że brak opłaty pozbawia Sąd możliwości podjęcia jakiejkolwiek czynności na skutek pisma, którego ten brak dotyczy. Tym samym zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny zażalenia, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 u.p.p.s.a.
W niniejszej sprawie strona skarżąca pomimo wezwania Sądu ze wskazaniem określonego rygoru, nie uiściła w zakreślonym, ustawowym terminie 7 dni należnego wpisu od zażalenia, co skutkowało jej odrzuceniem, o czym Sąd orzekł w tenorze postanowienia na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa.