Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 2/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy we W. w przedmiocie sposobu prowadzenia postępowania przez urzędników Powiatowego Urzędu Pracy we W. Doręczając skarżącemu w dniu 5 maja 2010 r. powyższe postanowienie, Sąd pouczył go m.in. o tym, że przysługująca od postanwoienia skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Skarżący, w dniu 25 maja 2010 r., złożył pismo nazwane "SKARGA-ZAŻALENIE", którym zakwestionował postanowienie Sądu z dnia 26 kwietnia 2010 r. W tej sytuacji uznać należało, iż pismo skarżącego stanowi sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od postanowienia Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z treści art. 178 p.p.s.a. wynika, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście.
Mając to na uwadze Sąd, na podstawie o art. 178 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną, o czym orzekł w sentencji postanowienia.