Uzasadnienie
W dniu 8 grudnia 2016 r. M. K. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wystąpił ze skargą na bezczynność Burmistrza Miasta C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Przedmiotową skargę strona wniosła za pośrednictwem poczty elektronicznej nie wskazując jednakże adresu miejsca zamieszkania czy też adresu korespondencyjnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 stycznia 2017 r., przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, skarżący został wezwany do podania adresu miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń, w terminie 7 dni.
Z uwagi na brak odpowiedzi, w dniu 13 lutego 2017 r., Przewodniczący Wydziału ponowił wezwanie do podania pełnego adresu miejsca zamieszkania bądź adresu do doręczeń wskazując jednocześnie, że niezastosowanie się do tego wezwania w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Mimo upływu zakreślonego terminu strona skarżąca nie udzieliła żadnej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc m.in. zawierać oznaczenie miejsce zamieszkania lub adresu do doręczeń, co wprost zostało określone w art. 46 § 2 p.p.s.a.
Przy czym, wskazanie elektronicznego adresu do doręczeń – jak uczynił to skarżący – nie stanowi prawidłowego podania adresu. W przepisie art. 46 § 2 p.p.s.a. mowa jest bowiem nie o adresie elektronicznym, lecz o rzeczywistym miejscu zamieszkania lub pocztowym (nieelektronicznym) adresie do doręczeń.
Jak wynika z art. 49 § 2 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że przepis ustawy stanowi inaczej.
W odniesieniu do szczególnego rodzaju pisma jakim jest skarga, ustawa procesowa przewiduje odmienny skutek nieuzupełnienia braków formalnych, aniżeli pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi przez podanie adresu miejsca zamieszkania bądź adresu do doręczeń. Wezwania Sądu w tym zakresie pozostały bez żadnej odpowiedzi.
Tym samym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.
Na marginesie dodać jedynie można, że w myśl art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu zawiesić postępowanie jeżeli na skutek braku adresu skarżącego nie można nadać sprawie dalszego biegu. W rozważanej sprawie sytuacja tego rodzaju nie miała jednak miejsca. Z uwagi na posiadanie przez Sąd adresu "mailowego" skarżącego poinformowanie go o braku formalnym skargi i wezwanie do jego usunięcia było bowiem możliwe.