Uzasadnienie
R. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ś. w przedmiocie wydania decyzji "wymaganej przez prawo i źródło kompetencji prokuratora".
Pismem z dnia 8 września 2014 r. skarżący wniósł o zwrot kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Przy czym, zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 1101/08, Lex nr 552736).
Aspekty postępowania karnego, zarówno w fazie postępowania sądowego jak i postępowania przygotowawczego prowadzonego przez prokuratora i Policję, reguluje Kodeks postępowania karnego. Sądy administracyjne powołane są, zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 1 p.p.s.a. do kontroli działalności administracji publicznej. Bezczynność Prokuratora Prokuratury Rejonowej w przedmiocie wydania decyzji "wymaganej przez prawo i źródło kompetencji prokuratora" nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie rozstrzyga, jak żąda tego skarżący, czy organ taki prowadzi postępowanie przygotowawcze przewlekle. Brak jest przepisu prawa, który przewidywałby dopuszczalność wniesienia w tym zakresie skargi do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Stosownie natomiast do treści art. 222 p.p.s.a. nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.
Podczas wstępnej kwalifikacji skargi strony Przewodniczący Wydziału uznał, iż ma do niej zastosowanie cytowany wyżej przepis prawa i zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. skierował niniejszą sprawę na posiedzenie niejawne, nie wzywając uprzednio skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego.
Również sam skarżący nie uiścił żadnych opłat, które wobec orzeczenia w przedmiocie odrzucenia skargi winny mu zostać zwrócone.
Poza tym wskazać należy, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Oczywiście pod warunkiem, że strona poniosła koszty postępowania (dod. Sądu).
W myśl art. 200 p.p.s.a zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania jedynie w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji.
W niniejszej sprawie Sąd odrzucił skargę strony, nie wydał zatem rozstrzygnięcia ją uwzględniającego.
W tym stanie rzeczy, wobec nieziszczenia się przesłanek pozwalających na zwrot skarżącemu kosztów postępowania, orzeczono jak w pkt II sentencji postanowienia.