Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 lutego 2024 r. K. P. (dalej: strona, skarżąca), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 marca 2024 r., wezwano pełnomocnika strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 25 marca 2024 r.
W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty skarżącej do skargi w niniejszej sprawie (notatka urzędowa z dnia 10 kwietnia 2024 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023, poz. 1634 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 3 u.p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 25 marca 2024 r. (poniedziałek), zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 2 kwietnia 2024 r. (wtorek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona.
Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.