Uzasadnienie
W dniu 12 sierpnia 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga M. S. (dalej: strona, skarżąca) – wniesiona za pośrednictwem platformy elektronicznej e-PUAP – na opisaną w sentencji bezczynność Dyrektora A w J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Zarządzeniem z dnia 5 października 2020 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W przewidzianym okresie, który upływał z dniem 24 grudnia 2020 r., skarżąca nie podpisała jednak wniesionej skargi w wymagany prawem sposób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej u.p.p.s.a.), każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym w przypadku gdy pismo jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego powinno zostać podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady te dotyczą również załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2a i 2b u.p.p.s.a.).
Stosownie do art. 49 § 1 u.p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a.).
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu 2 grudnia 2020 r., przesłano stronie skarżącej drogą elektroniczną wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, z tym pouczeniem, że nieuzupełnienie braku w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi.
Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 u.p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia dostrzeżonego braku formalnego skargi zostało doręczone stronie skarżącej w trybie art. 74a u.p.p.s.a., który w § 3 stanowi, że w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata stosowne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. Następnie sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6). W przypadku zaś nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8).
Urzędowe Poświadczenie Doręczenia przedmiotowego wezwania wskazuje, że pierwsze zawiadomienie o możliwości odebrania pisma zostało skierowane do strony w dniu 2 grudnia 2020 r., drugie zaś w dniu 10 grudnia 2020 r. Wobec nieodebrania pisma przesłanego w formie dokumentu elektronicznego zostało ono uznane za doręczone z dniem 17 grudnia 2020 r. Zatem termin na wykonanie skierowanego do strony wezwania upływał z dniem 24 grudnia 2020 r., który wypadał w czwartek. W zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała jednakże właściwie podpisanej skargi. Wobec powyższego podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.