Uzasadnienie
Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy jn.
S. P. (dalej: wnioskodawca, autor wniosku, skarżący) - wnioskiem z 14 kwietnia 2023 r. (wpływ do organu) - wystąpił do Wójta Gminy Legnickie Pole (dalej: Wójt Gminy) o udostępnienie informacji publicznej, tj. przesłanie skanów wszystkich faktur (rachunków) wystawionych w 2022 r. i od 1 stycznia 2023 r. (do dnia udzielenia odpowiedzi) przez adwokatów J. K. i M. K. W datowanej na 11 maja 2023 r. skardze na bezczynność Wójta Gminy, skarżący zarzucił naruszenie:
- 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawną do uzyskiwania informacji publicznej, przez jego błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek;
- 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm. - dalej: u.d.i.p.), w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, przez brak zastosowania polegający na niezrealizowaniu jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Tak stawiając zarzuty, skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku i zasądzenie kosztów. Uzasadnił swoje stanowisko. Wskazał, że mimo upływu ustawowego 14-to dniowego terminu do udzielenia informacji publicznej 28 kwietnia 2023 r. organ nie udzielił mu żądanej informacji.
W dniu 16 maja 2023 r. Wójt Gminy odpowiedział na wniosek i przesłał skarżącemu żądane skany faktur i rachunków.
Odpowiadając na skargę, organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość (ew. oddalenie skargi jako bezzasadnej), obciążenie skarżącego kosztami postępowania, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz przeprowadzenie dowodu z dokumentów potwierdzających fakt udzielenia skarżącemu 16 maja 2023 r. odpowiedzi zgodnie z wnioskiem. Zauważył, że złożony za pośrednictwem platformy e-PUAP wniosek skarżącego został odczytany dopiero 16 maja 2023 r. i że w tym samym dniu zostały mu przesłane skany żądanych faktur i rachunków. Ustosunkowując się do odpowiedzi organu, skarżący podtrzymał skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga na bezczynność organu w sprawie wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej jest uzasadniona.
Na wstępie wskazać należy, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na zasadzie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1705 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), jako że jej przedmiotem była bezczynność organu.
Ustawa o dostępie do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, nie zawiera jednak przepisów, które dotyczą bezczynności organu. Stąd aktualny jest wypowiadany w orzecznictwie sądowym pogląd, że warunkiem wykluczenia zarzutu bezczynności na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej jest to, aby stosowne działanie podmiotu zobowiązanego podjęte było - w wymaganych przepisami tej ustawy - terminie i formie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 lipca 2022 r., II SAB/Wa 51/22, CBOSA).
Istota sporu w sprawie sprowadza się do oceny, czy na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego, złożonego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, za pośrednictwem platformy e-PUAP, 14 kwietnia 2023 r.
W zaistniałym sporze Sąd przyznał rację skarżącemu.
Zdaniem Sądu, Wójt Gminy, będący niewątpliwie podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 u.d.i.p.), nie udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek w ustawowym terminie. Sąd zauważa, że odpowiedź winna być udzielona w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), tj. do dnia 28 kwietnia 2023 r., co w sprawie nie miało miejsca.
Bez znaczenia dla sprawy pozostaje przy tym fakt, że wniosek skarżącego został odczytany przez organ dopiero 16 maja 2023 r. Jak bowiem przyjmuje się w orzecznictwie, "do obowiązków organu administracji publicznej należy taka konfiguracja poczty elektronicznej, w tym filtrów antyspamowych, oraz takie zorganizowanie obsługi technicznej poczty elektronicznej organu - aby zapewnić bezproblemowy i niezwłoczny odbiór przesyłanych na ten adres podań, wobec prawnej dopuszczalności ich wnoszenia także drogą elektroniczną, a skutki trudności, błędów czy nieprawidłowości w zakresie kształtowania i obsługiwania przez organy administracji publicznej oficjalnych systemów służących do komunikacji z tymi organami (np. poczty elektronicznej, systemu ePUAP) nie mogą być przerzucane na korzystających z tych systemów. Jeżeli wiadomość została prawidłowo nadana na oficjalny adres poczty elektronicznej organu, to znaczy, że dotarła ona do adresata" (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 marca 2023 r., III OSK 2624/21, CBOSA).
W sprawie nie pozostaje sporna okoliczność, że wniosek skarżącego wpłynął do organu 14 kwietnia 2023 r.
Uznając, że organ nie udzielił skarżącemu informacji publicznej w terminie ustawowym, Sąd w pkt I zdanie pierwsze sentencji wyroku stwierdził bezczynność organu w tym zakresie.
Jednocześnie Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym przesądził w pkt I zdanie drugie sentencji wyroku. Oceniając tę kwestię Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego, czego w sprawie Sąd się nie dopatrzył.
Wobec udzielenia (po wniesieniu skargi) informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego w dniu 16 maja 2023 r., Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia sprawy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt II sentencji wyroku).
Orzekając jak w pkt I i II sentencji wyroku Sąd działał na podstawie art. 149 § 1 pkt 1, art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a.
O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 200 p.p.s.a. (pkt III wyroku). Zasądzona od organu na rzecz skarżącego kwota kosztów odpowiada wartości wpisu sądowego, jaki uiścił skarżący inicjując postępowanie sądowe w sprawie.