Uzasadnienie
Ogólnopolski Akademicki Związek Zawodowy w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na Dyrektora Gimnazjum Nr [...] we W. Zarzucił stronie przeciwnej bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej na wniosek zainteresowanego złożony w dniu 29 sierpnia 2014 r. W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku w zakresie pkt I.2, oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu podał, że w opisanym wyżej wniosku prosił o udostępnienie w formie kserokopii między innymi:
- I. 1) zarządzenia o powołaniu dyrektora komisji rekrutacyjnej,
- 2) listy kandydatów – zakwalifikowanych/niezakwalifikowanych (przyjętych/ nieprzyjętych) do szkoły na rok szkolny 2014/2015,
- 3) protokołu postępowania rekrutacyjnego.
W ustawowym terminie podmiot zrealizował obowiązek w zakresie pkt I.1 i pkt 1, 3. Pomimo upływu ustawowego terminu organ nie załatwił wniosku w zakresie pkt I.2 we właściwy co do istoty sposób i pozostaje bezczynny. Wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie odmowy udostępnienia informacji jest działaniem zupełnie pozbawionym podstawy prawnej w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Przyznał, że skarżący zwracał się 29 sierpnia 2014 r. z wnioskiem na piśmie o udostępnienie informacji publicznej.
Organ udzielił odpowiedzi na wniosek pismem z dnia 12 września 2014 r., wskazując, że co do żądanej informacji w zakresie punktu I.2 wniosku ujawniła się przesłanka ograniczenia prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osób fizycznych, która zdaniem organu zachodzi w przypadku żądanej przez skarżącą informacji w stosunku do list kandydatów. W związku z czym należało z urzędu wszcząć postępowanie administracyjne w sprawie odmowy udostępnienia Związkowi przez organ informacji publicznej, o którą wystąpił we wniosku.
W związku z tym organ na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 61 § 4 k.p.a. zawiadomił związek o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie złożonego wniosku.
Organ podał, że rozpoznając wniosek miał na uwadze, iż dotyczy on informacji publicznej, gdyż ustalenie listy kandydatów zakwalifikowanych/niezakwalifikowanych do szkoły na rok 2014/2015 jest czynnością organu z zakresu administracji publicznej ale czynność ta stanowi jednocześnie ujęcie w niej informacji osobowych każdego z kandydatów a dane z tym związane, pozostają już poza ich posiadaniem przez sam organ, w wyłącznej gestii kandydata, uznał w takim razie, że na podstawie art. 5 ust. 2 zd.
- 1. ustawy o dostępie do informacji publicznej w żądanym we wniosku zakresie ze względu na prywatność kandydata jako osoby fizycznej.
Ponadto stwierdził że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie udostępniania danych osobowych, chyba, że chodzi o informację o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadek, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.
Dane umieszczone na liście – imiona i nazwiska podlegają ochronie danych osobowych w myśl art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1182).
Na rozprawie w dniu 29 stycznia 2015 r. przedstawiciel strony skarżącej poinformował, że organ w dniu 11 grudnia 2014 r. wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji poprzez przesłanie kserokopii listy kandydatów zakwalifikowanych/niezakwalifikowanych do szkoły na rok szkolny 2014/2015. W związku z tym wniósł o umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów poniesionych tytułem postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania również gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 stało się bezprzedmiotowe. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Organ przyznał w odpowiedzi na skargę, że żądana w pkt I.2 wniosku skarżącego z dnia 29 sierpnia 2014 r. informacja jest informacją publiczną. Odmówiono jej udzielenia jak wynika z tego pisma z uwagi na ograniczenia wynikające z art. 5 ust. 2 ustawy o informacji publicznej.
Podstawą prawną rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) – dalej u.d.i.p.
Art. 13 tej ustawy stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.
Zgodnie zaś z art. 16 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji publicznej w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 poprzez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji.
Zatem w powołanych wyżej okolicznościach organ winien wydać decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej w terminie 14 dni.
Decyzję taką wydał zaś w dniu 11 grudnia 2014 r., czyli po upływie terminu określonego w art. 13 u.d.i.p.
Zatem na dzień wniesienia skargi, to jest 16 września 2014 r., pozostawał w bezczynności. O tym, że w najbliższym czasie podejmie decyzję wynikało z pisma organu z dnia 12 września 2014 r., które stanowiło jednocześnie zapowiedź kierunku rozstrzygnięcia.
Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność (...) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.
Takiego zobowiązania Sąd w dacie wyrokowania nie mógł nałożyć albowiem w obrocie prawnym istniała już decyzja z dnia 11 grudnia 2014 r. W związku z powyższym mając na uwadze, treść art. 161 § 1 pkt 3 należało postępowanie w sprawie stwierdzenia bezczynności umorzyć.
Z uwagi na treść art. 149 § 1, zdanie ostatnie, zobowiązujące do stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa Sąd orzekł jak w pkt II postanowienia. W ocenie Sądu bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Przede wszystkim skarżący w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku – w dniu 12 września 2014 r. pismem udzielił odpowiedzi na wniosek, w ten sposób, że zapowiedział wszczęcie w tej sprawie postępowania.
W dalszej kolejności należy zauważyć, że wskazana wypowiedź daje podstawę do uznania, że działanie skarżącego wynika z nieporadności stosowania prawa a nie ewentualnego lekceważenia swoich obowiązków.
Następną okolicznością nie dającą podstawy do uznania, że bezczynność nie miała charakteru rażącego, jest okres pomiędzy złożeniem wniosku a wydaniem decyzji. Wynosi on około 3 miesięcy a ponadto z dołączonej przez skarżącego decyzji Nr 2/12/2014 wydanej przez Gimnazjum Nr 8 wynika, że przez wymieniony wyżej okres (3 miesięcy) trwało postępowanie zmierzające do załatwienia wniosku polegające na rozpytaniu rodziców kandydatów na uczniów gimnazjum, czy wyrażają zgodę na ujawnienie ich nazwisk.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.