Wyrok WSA we Wrocławiu z 25 sierpnia 2022 r., IV SAB/Wr 252/22

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Rozpoznanie

w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 sierpnia 2022 r.

Sprawa

sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Starosty O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 11 stycznia 2022 r. I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Starosty O. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 11 stycznia 2022 r.; II. stwierdza, że Starosta O. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego, o którym mowa w punkcie I wyroku i bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Starosty O. na rzecz skarżącego kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędziowie Sędzia WSA del.Tomasz Judecki, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca)

Uzasadnienie

P. K. zwrócił się do Starosty O. wnioskiem z dnia 11 stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej, dotyczącej zabudowy powstającej wokół jego działki i o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Kto jest inwestorem i jakiego rodzaju zabudowa powstaje,
2. Czy został ujęty w projekcie zabudowy aspekt przesłaniania i zacienienia jego budynku, który występuje w obszarze oddziaływania,
3. Czy zostały zachowane odległości względem jego zabudowy,
4. W jaki sposób zostanie rozwiązany system kanalizacji.

Starosta O. pismem z dnia 25 stycznia 2022 r. (doręczonym wnioskodawcy w dniu 22 lutego 2022 r.) udzielił następującej informacji publicznej:

Ad.

1. W dniu 13 października 2021 r. została wydana decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dla K. S., obejmującą sześć budynków mieszkalnych jednorodzinnych z wbudowanymi pomieszczeniami garażowymi w zabudowie bliźniaczej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną,

Ad. 2 i 3. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi. Projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie i uzgodnienia oraz został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 3 ust. 20 ustawy Prawo budowlane, określony przez projektanta, nie przekracza granic nieruchomości, do której inwestor posiada prawo do dysponowania na cele budowlane,

Ad.

4. Odprowadzenie ścieków zostało zaprojektowane do sieci kanalizacji w działce drogowej nr [...], która zostanie wykonana według odrębnego opracowania, nie objętego pozwoleniem na budowę.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 lutego 2022 r. na bezczynność Starosty skarżący zarzucił, że do chwili obecnej nie otrzymał odpowiedzi z urzędu. Brak odpowiedzi i postępująca budowa ograniczają możliwość reagowania i wpływania na jej przebieg.

Pismem z dnia 25 lutego 2022 r. skarżący poinformował WSA, że w dniu 22 lutego 2022 r. otrzymał odpowiedź na złożony wniosek, jednak pismo to nie zawiera wyczerpującej odpowiedzi na pytanie dotyczące przesłaniania i zacieniania jego budynku.

Natomiast pismem z dnia 28 lutego 2022 r. wnioskodawca poinformował organ, że odpowiedź na wniosek nie zawiera wyczerpującej odpowiedzi na pytanie dotyczące przesłaniania i zacieniania jego budynku. Ponadto zwrócił się z zapytaniem, czy projekt zawiera balkony.

Starosta pismem z dnia 8 marca 2022 r. poinformował wnioskodawcę, że obszar zacieniania ograniczający nasłonecznienie na terenach działek sąsiednich nie powoduje ograniczenia wymaganego czasu nasłonecznienia istniejących i mogących powstać budynków, obszar objęty przesłanianiem budynku nie powoduje ograniczenia w zabudowie na sąsiednich działkach, odległość projektowanego budynku od granic sąsiednich oraz między budynkami nie powodują ograniczenia zabudowy na sąsiednich działkach. Poza tym elewacje frontowe zaprojektowanych budynków wyposażone są w balkony, jednak elewacja boczna od strony działki wnioskodawcy nie posiada balkonów.

W odpowiedziach na skargę z dnia 28 lutego 2022 r. i 15 marca 2022 r. Starosta wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając że wskutek pomyłki w adresie odpowiedź organu z dnia 25 stycznia 2022 r. została doręczona wnioskodawcy w dniu 22 lutego 2022 r. Ponadto organ pismem z dnia 8 marca 2022 r. udzielił uzupełniającej odpowiedzi w związku z kolejnym pismem wnioskodawcy z dnia 28 lutego 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w dacie wniesienia skargi, lecz ustała po wniesieniu skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności po myśli art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej p.p.s.a., przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W odmiennej sytuacji, tj. gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała, wówczas skargę należy oddalić.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie udzielił żądanej informacji publicznej albo prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm., dalej u.d.i.p.), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

Nie jest sporne w niniejszej sprawie, że Starosta O. zobowiązany jest do udzielania informacji publicznej jako organ władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), a żądana informacja stanowi informację publiczną. Żądana przez skarżącego informacja dotyczy podstawowych danych inwestycji budowlanej, w tym danych publicznych wynikających z decyzji organu o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestora (art. 6 ust.1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p.).

W rozpatrywanej sprawie Sąd zobowiązany jest do oceny, czy w dniu wydania wyroku podmiot zobowiązany nadal pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego. Jak wynika z akt sprawy, organ pismem z dnia 25 stycznia 2022 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na postawione we wniosku pytania. Odpowiedź ta została doręczona skarżącemu wskutek pomyłki w adresie dopiero w dniu 22 lutego 2022 r., po wniesieniu skargi do WSA pismem z dnia 15 lutego 2022 r. (wpływ do organu 25 lutego 2022 r.). Odpowiedź z dnia 25 stycznia 2022 r. została więc sporządzona jeszcze przed wniesieniem skargi do WSA. Jednakże odpowiedź ta nie była pełna odnośnie pytania 2 i 3 wniosku, tj. kwestii przesłaniania i zacieniania budynku strony oraz zachowania wymaganej odległości od zabudowy wnioskodawcy, bowiem tylko ogólnie wyjaśniono, że projekt budowlany jest zgodny z przepisami i kompletny, posiada wymagane opinie i uzgodnienia, obszar oddziaływania obiektu nie przekracza granic nieruchomości inwestora. Dopiero w piśmie z dnia 8 marca 2022 r. (po wniesieniu skargi do WSA) organ uzupełnił swoją odpowiedź na pytanie 2 i 3 wniosku, szczegółowo wyjaśniając, że obszar zacieniania nie powoduje wymaganego czasu nasłonecznienia na terenie sąsiednich działek, obszar objęty przesłanianiem nie powoduje ograniczenia w zabudowie na sąsiednich działkach, a odległości projektowanego budynku od granic sąsiednich działek oraz między budynkami nie powodują ograniczenia zabudowy na sąsiednich działkach.

Wobec udzielenia skarżącemu wyczerpującej odpowiedzi na wniosek w piśmie z dnia 8 marca 20220 r. zarzucany stan bezczynności ustał po dniu wniesienia skargi przez skarżącego w dniu 25 lutego 2022 r., jednakże przed jej rozpoznaniem i rozstrzygnięciem przez Sąd.

W związku z powyższym, postępowanie sądowoadministracyjne, w części obejmującej zobowiązanie do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a, podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku).

Umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia stronie skarżącej informacji publicznej, o którą zawnioskowała, nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku dokonania oceny charakteru stwierdzonej bezczynności przez ustalenie, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie, co wprost wynika z treści art. 149 § 1a p.p.s.a.

Należy wziąć pod uwagę, że na wniosek z dnia 11 stycznia 2022 r. (data wpływu do organu – 14 stycznia 2022 r.) podmiot zobowiązany odpowiedział skarżącemu pismem z dnia 25 stycznia 2022 r., chociaż odpowiedź ta, jak powyżej wskazano, nie byłą wyczerpująca i w pełni odnosząca się do pytania 2 i 3 wniosku. Stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego upływał więc w dniu 28 stycznia 2022 r. Odpowiedź została udzielona w ustawowym terminie. Natomiast opóźnienie w doręczeniu odpowiedzi nastąpiło z przyczyn niezamierzonych przez organ (pomyłka w adresie). Również po wpływie pisma strony z dnia 28 lutego 2022 r. (wpływ do organu w dniu 2 marca 2022 r.), organ niezwłocznie udzielił odpowiedzi uzupełniającej pismem z dnia 8 marca 2022 r. Kompletności tej odpowiedzi skarżący nie kwestionował przed WSA.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż organ dopuścił się bezczynności w udzieleniu informacji, która nie miała charakter rażącego naruszenia prawa. O rażącym naruszeniu prawa mówimy przede wszystkim, jeżeli bezczynność jest wynikiem lekceważącego traktowania przez organ swoich obowiązków. Opóźnienie w udzieleniu skarżącemu wyczerpującej i szczegółowej odpowiedzi na pytanie 2 i 3 wniosku złożonego na podstawie przepisów u.d.i.p. nie było znaczne i nie wynikało ze złej woli organu, który reagował na pisma wnoszone przez skarżącego.

Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji wyroku.

O należnych skarżącemu kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w pkt III sentencji wyroku (wpis od skargi - 100 zł).