Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 9 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wr 263/17

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia WSA Lidia Serwiniowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 9 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. Ś. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie odwołania
Od orzeczenia
od decyzji o zwolnieniu ze służby

Sentencja

postanawia:

  1. zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. (dalej organ lub Dyrektor IAS), powołując się na art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.) pismem z dnia 25 maja 2017 r., nr [...] złożył A. Ś. (dalej strona lub skarżący) propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. Pismem z dnia 30 maja 2017 r. skarżący złożył odwołanie od przedstawionej przez Dyrektora IAS propozycji pracy. Jednocześnie na skutek złożonego w dniu 2 czerwca 2017 r. oświadczenia skarżący przyjął propozycję określającą nowe warunku zatrudnienia. Organ pismem z dnia 9 czerwca 2017 r. poinformował skarżącego o braku podstawy prawnej do wniesienia odwołania od otrzymanej propozycji zatrudnienia.

Skarżący pismem z dnia 25 lipca 2017 r. złożył bezpośrednio do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zażalenie na bezczynność organu i niezałatwienie sprawy w terminie, wyrażającą się w braku rozpatrzenia odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby. W odpowiedzi na przedmiotowe zażalenie Szef Krajowej Administracji Skarbowej, pismem z dnia 17 sierpnia 2017 r. stwierdził niedopuszczalność jego rozpatrzenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a.

Skarżący pismem z dnia 14 września 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność organu w sprawie odwołania od decyzji o zwolnieniu ze służby.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi z tym uzasadnieniem, że propozycja zawarta w wspomnianym wyżej piśmie z dnia 25 maja 2017 r. nie jest decyzją administracyjną, ani też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.). Zatem według organu, skoro kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje orzekania w sprawie propozycji zawartej w piśmie z dnia 25 maja 2017 r., to nie obejmuje ona również orzekania w sprawie bezczynności organu w zakresie wskazanym w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje

Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. A zatem warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie, o którym mowa w cytowanym przepisie było w toku, a więc było wszczęte. Natomiast rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygniecie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania (kwestia prejudycjalna). Takie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego.

Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 792/07 oraz z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt I FSK 230/05, Legalis).

W ocenie Sądu, z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie oznaczonej sygnaturą IV SA/Wr 548/17, której przedmiotem jest skarga strony na propozycję Dyrektora IAS z dnia 25 maja 2017 r., nr [...], określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej. I choć postanowieniem z dnia 2 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 548/17 tut. Sąd odrzucił skargę wniesioną w powyższej sprawie, orzeczenie to nie nabrało jeszcze waloru prawomocności.

Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie toczącej się przed tutejszym Sądem, której przedmiotem jest skarga strony na propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej i przesądzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – z punktu widzenia kognicji sądu administracyjnego – kwalifikacji prawnej złożonej funkcjonariuszowi propozycji.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 22 maja 2018 r., dokument z 5 grudnia 2017 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.