Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. (zwany dalej: organem lub Dyrektorem IAS), powołując się na art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.), pismem z dnia 26 maja 2017 r., nr [...], złożył L. K. (zwanemu dalej: stroną, skarżącą) propozycję, określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. na stanowisku starszego inspektora. W propozycji tej zawarto warunki zatrudnienia, po których przyjęciu będą obowiązywać od 1 czerwca 2017 r. oraz pouczenie odpowiadające treści art. 170 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 tegoż przepisu ustawy.
Skarżąca pismem z dnia 31 maja 2017 r. złożyła odwołanie od powyższej propozycji do Dyrektora IAS.
W odpowiedzi na powyższe pismo, organ pismem z dnia 9 czerwca 2017 r. poinformował skarżącą o braku podstawy prawnej do złożenia odwołania od otrzymanej propozycji.
Kolejnym pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, wyrażające się w braku przedstawienia propozycji pełnienia służby oraz na niezałatwienie sprawy w terminie.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W., pismem z dnia 10 lipca 2017 r., znak 0201-IZK3.111.884.2017/7 poinformował stronę, że przedmiot i zakres regulacji ustawowej zawartej w przepisach art. 165 ust. 7 oraz art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. "Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej" (Dz. U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.), obejmujący złożenie pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia pracownikom albo funkcjonariuszom – nie ma charakteru administracyjnego i dlatego nie ma zastosowania art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) – zwanej dalej p.p.s.a.
Skarżąca w dniu 27 września 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność organu w sprawie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby, zawartej w propozycji pracy złożonej skarżącemu dnia 31 maja 2017 r. w piśmie z dnia 26 maja 2017 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor IAS wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o oddalenie skargi, podnosząc, że propozycja zawarta w w/w piśmie z dnia 26 maja 2017 r. nie jest decyzją administracyjną, ani też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369). Zatem zdaniem organu, skoro kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje orzekania w sprawie propozycji z dnia 26 maja 2017 r. złożonej skarżącej w dniu 31 maja 2017 r., to nie obejmuje ona również orzekania w sprawie bezczynności organu w zakresie wskazanym w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. A zatem warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie, o którym mowa w cytowanym przepisie było w toku, a więc było wszczęte.
Natomiast rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygniecie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania (kwestia prejudycjalna). Takie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym,że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (zob. wyroki NSA: z 8.07.2008r. IIOPSK 792/07; z 26.10.2005r. I FSK 230/05, Legalis).
W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w badanej sprawie. Z urzędu bowiem Sądowi wiadomo, że przed tutejszym Sądem zawisła sprawa ze skargi strony, zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 538/17, przedmiotem której jest "czynność/akt" organu z dnia 26 maja 2017r., nr [...], w sprawie określenia warunków zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie toczącej się przed tutejszym Sądem, a której przedmiotem jest skarga funkcjonariusza na propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej we W. i przesądzenie - z punktu widzenia kognicji sądu administracyjnego - kwalifikacji prawnej złożonej funkcjonariuszowi propozycji. Rozstrzygnięcie w powyższej sprawie będzie miało dla niniejszego postępowania charakter prejudykatu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.